Το Επαίσχυντο Χρονικό του Τουρκικού Επεκτατισμού στο Αιγαίο (1973-1994), Μέρος 2ον

 

normal aigaio Το Επαίσχυντο Χρονικό του Τουρκικού Επεκτατισμού στο Αιγαίο (1973 1994), Μέρος 2ον

Της Σοφίας Ν. Αντωνοπούλου*

Ας αφήσουμε το χρονικό που ακολουθεί να ενημερώσει τον αναγνώστη. Όπως θα δού­με, οι Eλληνικές υποχωρήσεις αντί να οδηγούν έστω σε ένα συμβιβασμό, αποθρασύνουν την Τουρκία, η οποία επανέρχεται με νέες, μεγαλύτερες κάθε φορά απαιτήσεις. Αυτό εξάλλου αποδεικνύει και το ιστορι­κό του «διακοινοτικού διαλόγου» στην Κύπρο. Είναι σαφές ότι ο τουρκικός επεκτατισμός δεν πρόκειται να κορεσθεί παρά μόνο εφόσον επιτύχει τη μετατροπή ολόκληρης της Κύπρου σε τουρκικό προτεκτοράτο,τη διχοτόμηση του Αιγαίου και την προσάρτηση της Δ. Θράκης. Αλλά δεν υπάρχει τέλος στον κατήφορο, αν μία χώρα με τις απειλές και τις προκλήσεις υποχωρεί και εκχωρεί κυριαρχικά της δικαιώματα. Όμως. ο ελ­ληνικός λαός δεν είναι ψυχολογικά ηττημένος. Η Ελ­λάδα διαθέτει τόσο τον ανθρώπινο παράγοντα, όσο και τις ένοπλες δυνάμεις για να αντιμετωπίσει τον τουρ­κικό επεκτατισμό και να υπερασπίσει τα απαράγρα­πτα δίκαια της.

-     1 Νοεμβρίου 1973: Παραμονή της εξέγερσης του Πο­λυτεχνείου. Κρίση του χουντικού καθεστώτος. Με την ημερομηνία αυτή εγκαινιάζεται η αμφισβήτηση του status quo του Αιγαίου από τη μεριά της Τουρκίας. Η τότε τουρ­κική κυβερνήτη παραχωρεί, στην τουρκική Κρατική Εται­ρία Πετρελαίου 27 άδειες έρευνας και εκμετάλλευσης πετρελαίου σε περιοχές δυτικά

Οι Eλληνικές υποχωρήσεις αντί να οδηγούν έστω σε ένα συμβιβασμό, αποθρασύνουν την Τουρκία, η οποία επανέρχεται με νέες, μεγαλύτερες κάθε φορά απαιτήσεις. Αυτό εξάλλου αποδεικνύει και το ιστορι­κό του «διακοινοτικού διαλόγου» στην Κύπρο. Είναι σαφές ότι ο τουρκικός επεκτατισμός δεν πρόκειται να κορεσθεί παρά μόνο εφόσον επιτύχει τη μετατροπή ολόκληρης της Κύπρου σε τουρκικό προτεκτοράτο,τη διχοτόμηση του Αιγαίου και την προσάρτηση της Δ. Θράκης.
της Λήμνου, Λέσβου, Χί­ου, Σαμοθράκης. Ψαρών, Αντίψαρων και Αγίου Ευστράτιου. Οι περιοχές αυτές ανήκουν, πέρα από κάθε δυνατή αμφισβήτηση, στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.

-     2/2/1974: Απάντηση της ελληνικής χούντας στην τουρκική πρόκληση με μεγάλη καθυστέρηση (3 μήνες).

-     27/2/1974: Ανταπάντηση της τουρκικής κυβέρνη­σης. η οποία χαρακτηρίζει το Αιγαίο ημίκλειστη θά­λασσα η οποία, κατά την άποψη της Τουρκίας, είναι ει­δική περίπτωση και θα πρέπει να εξαιρεθεί από τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου.

-     Τέλη Μαΐου 1974: Η Τουρκία αποστέλλει στις παραπάνω περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας το πλοίο «Τσανταρλί» για έρευνες και λίγο αργότερα, στις 18/7/74, παραχωρεί νέες άδειες έρευνας και εκμετάλ­λευσης σε πρόσθετες περιοχές προς την τουρκική Κρα­τική Εταιρία Πετρελαίου.

-     Ιούνιος 1974: Η ελληνική κυβέρνηση εκδηλώνει την επιθυμία να επεκτείνει τα ελληνικά χωρικά ύδατα από 6 ναυτικά μίλια (ν.μ.), που ήταν από το 1936 στα 12 ν.μ.. που καθιέρωνε το νέο Διεθνές Εθνικό Δίκαιο. Η Τουρκία δηλώνει ότι η επέκταση των ελληνικών χωρι­κών υδάτων θα αποτελούσε «casus belli», δηλαδή «αι­τία πολέμου» ανάμεσα στις δύο χώρες. Χαρακτηριστι­κό της τουρκικής θρασύτητας και επιθετικότητας εί­ναι το γεγονός ότι τον Μάρτιο του 1956 η Τουρκία είχε δηλώσει στον ΟΗΕ ότι «το όριο των 12 ν.μ. έχει ήδη γί­νει αρκούντος αποδεκτό στην πρακτική, ώστε να μπο­ρεί να θεωρηθεί ως ένας κανόνας του Διεθνούς Δικαί­ου». Επίσης, τον Απρίλιο του 1973 η Τουρκία υπέγρα­φε Πρωτόκολλο με τη Σοβιετική Ένωση,το οποίο όρι­ζε τα χωρικά ύδατα των δύο χωρών στη Μαύρη Θά­λασσα στα 12 ν.μ. Με άλλα λόγια, η Τουρκία διεκδικεί να έχει το δικαίωμα να εφαρμόζει η ίδια το Διεθνές Δίκαιο, αλλά όχι και η Ελλάδα.

-     20/7/1994: Εισβολή του Αττίλα στην Κύπρο. Εγκαι­νιάζεται παράλληλα η αμφισβήτηση του ελληνικού FIR10 στο Αιγαίο. Η Τουρκία με αιτιολογία την ασφά­λεια των δυτικών της ακτών εκδίδει ΝΟΤΑΜ11, με τις οποίες κήρυσσε «επικίνδυνες περιοχές» τμήμα του Αι­γαίου, αμφισβητώντας έτσι έμπρακτα τη δικαιοδοσία του ελληνικού FIR. Το εκπληκτικό στην περίπτωση εί­ναι ότι η Τουρκία που έκανε την εισβολή στην Κύπρο, διακήρυσσε ότι κινδυνεύουν οι δυτικές της ακτές και επ’ ευκαιρία έθετε σε αμφισβήτηση το μισό ελληνικό FIR! Αμεσες ελληνικές αντιδράσεις. Στις 2 Αυγούστου, η Τουρκία ανακάλεσε αυτές τις ΝΟΤΑΜ, για να επα­νέλθει δριμύτερη λίγο αργότερα.

-    24/7/1974: Κατάρρευση της Χούντας στην Ελλάδα κάτω από το βάρος της προδοσίας της Κύπρου και της κυπριακής τραγωδίας. Σχηματισμός πολιτικής κυ­βέρνησης.

-     9/8/1974: Η Τουρκία εκδίδει την περιβόητη ΝΟΤΑΜ 714. Με την ΝΟΤΑΜ αυτή η Τουρκία διεκδικούσε την απόσπαση μέρους του ελληνικού FIR στο Αιγαίο, χα­ράζοντας γραμμή αναφοράς στο μέσο περίπου του αρχιπελάγους. το ανατολικό τμήμα του οποίου διεκδι­κούσε να προσαρτήσει στο FIR της Κωνσταντινούπολης. Η ελληνική κυβέρνηση αντέδρασε με την ΝΟΤΑΜ 1018, η οποία χαρακτήριζε την τουρκική ΝΟΤΑΜ ανυ­πόστατη.

-     14/8/1974: Έναρξη Αττίλα 2. Η Ελλάδα αποχωρεί από το στρατιωτικό σκέλος του NATO.

-     17/9/74: Εγκαινιάζεται από την πλευρά της Τουρ­κίας η αμφισβήτηση του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου12 των 10 ναυτικών μιλλίων. Η Τουρκία ζητάει με τηλεγράφημα προς την Ελληνική Υπηρεσία Πολιτι­κής Αεροπορίας να περιοριστεί ο ελληνικός εθνικός εναέριος χώρος στα 6 ν.μ.  Σημειωτέον ότι ο εθνικός ενα­έριος χώρος των 10 ν.μ. ισχύει από το 1931 (ορίστηκε με βάση τα τότε ισχύοντα διεθνή. Όπως είναι γνωστό, το σημερινό Διεθνές Δίκαιο ευνοεί την επέκταση του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου στα 12 ν.μ.. κατ’ αντιστοιχία με τη διεθνή καθιέρωση των χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ.), Η Τουρκία ουδέποτε πριν το 1974 διανοήθηκε είτε στα λόγια είτε στην πράξη να αμφιοβητήσει τον ελληνικό εθνικό εναέριο χώρο. Όπως βλέ­πουμε η αμφισβήτηση αυτή συνδυάστηκε με την αμ­φισβήτηση του ελληνικού FIR. Η Τουρκία λίγο αργό­τερα. το 1975, εγκαινίασε και την έμπρακτη αμφισβή­τηση με διεισδύσεις των στρατιωτικών της αεροσκα­φών μέσα στον εθνικό εναέριο χώρο και στο ελληνικό FIR με τις λεγόμενες παραβιάσεις13 και παραβάσεις14.

-     13/9/1974: Η ελληνική κυβέρνηση σε απάντηση της παράνομης τουρκικής ΝΟΤΑΜ 714 εκδίδει την ΝΟΤΑΜ 1157. με την οποία κηρύσσει το Αιγαίο «επι­κίνδυνη περιοχή». Η ενέργεια αυτή νέκρωσε τη διεθνή αεροπλοΐα στο Αιγαίο μέχρι το 1980. οπότε η Τουρκία ήρε την ΝΟΤΑΜ 714.,έχοντας όμως, όπως θα δούμε παρακάτω, αποσπάσει μεγάλες ελληνικές υποχωρή­σεις. Συνέπεια της κήρυξης του Αιγαίου ως «επικίνδυ­νης περιοχής», ήταν το κλείσιμο τουν Ελληνικού FIR μέ­χρι το 1980, όπως ελέχθη παραπάνω. Οι διεθνείς πολι­τικές αερογραμμές υποχρεώθηκαν να παρακάμψουν το Αιγαίο και να χαράξουν δαπανηρά δρομολόγια. Αλ­λά κανένας λόγος δεν συνέτρεχε να κηρυχθεί το Αιγαίο «επικίνδυνη περιοχή», επειδή η Τουρκία εξέδωσε μία ΝΟΤΑΜ κατά τα κέφια της. Εξάλλου, ο ICAO. ο αρ­μόδιος για την πολιτική αεροπλοία διεθνής οργανισμός, ουδέποτε αμφισβήτησε την Ελληνική αρμοδιότητα στο πλαίσιο του ελληνικού FIR και κατά συνέπεια και τη νομιμότητα των ελληνικών ΝΟΤΑΜ στο χώρο αυτό.

-     1975: Αρχίζουν διαπραγματεύσεις για επανέντα­ξη της χώρας στο στρατιωτικό σκέλος του NATO. Η κυβέρνηση Καραμανλή πολύ γρήγορα υπαναχώρησε ως προς την απόφαση της να αποχωρήσει η Ελλάδα από το στρατιωτικό σκέλος του NATO. Στην αρχή και προκειμένου να σωθούν τα προσχήματα επρότεινε προς το ΝΑΤΟ τη διαμόρφωση μιας «ειδικής σχέσης», η οποία στη συνέχεια εγκαταλείφθηκε προς χάριν της πλήρους επανένταξης. Οι διαπραγματεύσεις για την επανένταξη άρχισαν το 1975 και διήρκεσαν 5 περίπου χρόνια. 1975-1980. Η επανένταξη της Ελλάδας στο NATO προσέκρουσε στην τουρκική αξίωση να αλλά­ξουν τα όρια του στρατιωτικού επιχειρησιακού ελέγ­χου της Ελλάδας στο Αιγαίο, όρια που ίσχυαν πριν την αποχώρηση και από κτήσεως NATO. To NATO υπο­δαύλισε τις απαιτήσεις της Τουρκίας για να ασκήσει εκβιασμό στην Ελλάδα να επιστρέψει, αλλά κυρίως στη βάση μακροπρόθεσμης Νατοϊκής στρατηγικής επι­δίωξης για διχοτόμηση του Αιγαίου (δόγμα Σόφλι). Το NATO μετά την αποχώρηση έκανε αλλεπάλληλες «συμ­βιβαστικές» προτάσεις, ανάμεσα στις οποίες ήταν και συμμαχικό σχέδιο για εκχώρηση του Αιγαίου στον έλεγ­χο τρίτων χωρών!! (Βλέπε Αμερικανών και άλλων «συμ­μάχων»).

-     27/1/1975: Ελληνική ρηματική διακοίνωση για την υφαλοκρηπίδα και πρόταση προς την Τουρκία να συζητηθεί η σύναψη συνυποσχετικού. προκειμένου να γίνει προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την οριοθέτηση. Πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι η πρόταση αυ­τή, που μάλιστα έγινε από τη μεριά μας, είχε δύο πολύ σοβαρές συνέπειες: Πρώτον. αμφισβητούσε εμμέσως τα ελληνοτουρκικά θαλάσσια σύνορα, δυτικά των οποίων βρίσκονται οι, προς οριοθέτηση περιοχές της υφαλοκρη­πίδας. Δεύτερον, αποτελούσε έμμεση, πλην σαφή υπο- χώρηση της Ελλάδας από το δικαίωμα της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ.. αφού εξυπακούεται ότι η χάραξη της υφαλοκρηπίδας από το Διεθνές Δικαστή­ριο θα εγίνετο με βάση το πλάτος των 6 ν.μ.

-    6/2/1975: Τουρκική απάντηση στην πρόταση της ελ­ληνικής κυβέρνησης. Χαιρετίζει το «πνεύμα συνδιαλ­λαγής της Ελλάδας» και δέχεται να αρχίσουν συνομι­λίες για να γίνει επεξεργασία των όρων παραπομπής στο Διεθνές Δικαστήριο.

-     17/5/1975: Συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών της Ελλάδας και της Τουρκίας στη Ρώμη. Μελετούν τους όρους υποβολής συνυποσχετικού για προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

-    31/5/1975: Συνάντηση Καραμανλή και Ντεμιρέλ στις Βρυξέλλες. Νέα μεγάλη και καθοριστικής σημασίας Ελ­ληνική υποχώρηση. Η Ελληνική κυβέρνηση δέχεται να συζητηθούν όλα τα Ελληνοτουρκικά προβλήματα και να πραγματοποιηθούν για την επίλυση τους διμερείς διαπραγματεύσεις. Νομιμοποιήθηκαν έτσι για πρώτη φορά οι τουρκικές επεκτατικές βλέψεις στο Αιγαίο. Στο ανακοινωθέν των Βρυξελλών περιέχονται μεταξύ άλ­λων τα ακόλουθα: (α) Συμφωνείται να επιλυθούν όλα τα ελληνοτουρκικά προβλήματα με διαπραγματεύσεις, (β) Να εξαιρεθεί η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας από τις διαπραγματεύσεις και να παραπεμφθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Συμφωνείται, επίσης, να αρχί­σουν γρήγορα οι διαπραγματεύσεις για τον εναέριο χώ­ρο του Αιγαίου. Λίγο μετά και αφού είχαν ήδη κατα­γραφεί ως ελληνοτουρκικές «διαφορές» τα ελληνικά κυ­ριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο, η Τουρκία υπαναχώ­ρησε πλήρως όσον αφορά την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την οριοθέτηση της υφαλο­κρηπίδας, όπως θα δούμε παρακάτω.

-     20/6/1975: Πρώτη συνάντηση εμπειρογνωμόνων στην Άγκυρα σε εφαρμογή του ανακοινωθέντος των Βρυξελλών. Καταγράφονται οι τουρκικές αξιώσεις στο Αιγαίο, δηλαδή: (1)Τροποποίηση του ελληνικού FIR, ώστε το FIR της Κωνσταντινούπολης να συμπί­πτει. με την ΝΟΤΑΜ 714. Δηλαδή διχοτόμηση του Αι­γαίου, όσον αφορά το FIR. (2) Συρρίκνωση του ελλη­νικού εθνικού εναέριου χώρου στα 6 ν.μ. (3) Ελεύθερη χρήση του Αιγαίου για τουρκικές στρατιωτικές ασκή­σεις σε συγκεκριμένους αποκλειστικούς χώρους μέσα στο ελληνικό FIR. (4) Απαίτηση να μην υποβάλλουν σχέδια πτήσης τα τουρκικά πολεμικά σκάφη όταν ει­σέρχονται στο ελληνικό FIR, κατά παράβαση των διε­θνών κανονισμών. (5) Μείωση της τερματικής περιο­χής του αεροδρομίου της Αήμνου (βλέπε παρακάτω). Οι σχετικές διαπραγματεύσεις, οι οποίες κρατήθηκαν μυστικές όσον α<| ορά το εκάστοτε αντικείμενο δια­πραγμάτευσης, διήρκεσαν μεταξύ 1975-1981, οπότε διακόπηκαν μετά την εκλογή της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ.

-    30/9/1975: Ρηματική διάκοινωση της Τουρκίας, με την οποία ισχυρίζεται ότι δεν συμφωνήθηκε άμεση προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης στη συ­νάντηση κορυφής των Βρυξελλών.

-     21/7/1976: Βγαίνει το «Hora» (μετονομάστηκε σε “Sismik I”) στο Αιγαίο για έρευνες στις περιοχές όπου είχαν εκχωρηθεί οι άδειες της τουρικής κυβέρνησης προς την τουρκική Κρατική Εταιρία Πετρελαίου, δη­λαδή οε περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Η έμπρακτη τουρκική απαίτηση για απόσπαση μέρους της ελληνικής υφαλοκρηπίδας δημιούργησε εκρηκτι­κή κατάσταση. Ελληνικά πολεμικά πλοία και αερο­πλάνα παρακολουθούν το «Hora».

Η ελληνική κυβέρνηση προσφεύγει στο Συμβούλιο Ασφαλείας ταυ ΟHE και στο Διεθνές Δικαστήριο, από το οποίο ζητάει τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων. Στις 25 Αυγούστου το Σ. Α. αποφασίζει να καλέσει τις δύο χώ­ρες σε διαπραγματεύσεις, υιοθετώντας έτσι τις τουρκι­κές θέσεις, οι οποίες επεδίωκαν την οριοθέτηση της υφα­λοκρηπίδας μέσω διαπραγματεύσεων και αποφυγή της παραπομπής στο Διεθνές Δικαστήριο. Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών σπεύδει να δηλώσει ότι η από­φαση του Σ.Α. απομακρύνει τα εμπόδια για επανάληψη του διαλόγου! Ακολουθεί νέα υποχώρηση της Ελ­ληνικής κυβέρνησης. Δέχεται να επιλυθεί το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας ως «διμερής διαφορά», χωρίς δη­λαδή προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

-    11/11/1976: Συνάντηση των εμπειρογνωμόνων πρέ­σβεων Τζούνη και Bulge στη Βέρνη. Νέα μεγάλη Ελληνική υποχώρηση. Το περιβόητο πρακτικό της Βέρνης. Συμφωνείται μεταξύ άλλων: (1) Οριοθέτηση της υφα­λοκρηπίδας μέσω συνομιλιών… (6) Τα δύο μέρη ανα­λαμβάνουν την υποχρέωση να απέχουν από κάθε πρά­ξη που θα μπορούσε να διαταράξει τη διαπραγμάτευση για την υφαλοκρηπίδα. (Με τη διατύπωση αυτή εννοεί­ται η αποφυγή ενεργειών τύπου «Hora». Για την Ελλά­δα όμως αυτό σήμαινε παραίτηση από έρευνες στην ελ­ληνική υφαλοκρηπίδα)… (8) Συμφωνείται να μελετηθεί η πρακτική των κρατών και οι διεθνείς κανόνες για να συναχθούν ορισμένες αρχές και κριτήρια τα οποία «θα ηδύναντο να εμφανισθούν»(!) στην περίπτωση της οριο­θέτησης. Με τη διατύπωση αυτή η ελληνική κυβέρνηση δέχεται στην ουσία παραμερισμό του Διεθνούς Εθιμικού και Συμβατικού Δικαίου, ή στην καλύτερη περίπτωση εκλεκτική του επίκληση. Έτσι η Τουρκία με τις βόλτες του «Hora» πέτυχε πολλαπλούς στόχους. Μεταξύ 1977 και 1981 πραγματοποιήθηκαν πολλές συναντήσεις εμπειρογνωμόνων με βάση το Πρακτικό της Βέρνης.

Υποσημειώσεις:

10.To FIR (Flight Information Region» αποτελεί τον ενα­έριο χώρο ευθύνης ενός εθνικού κέντρου (π.χ. FIR Αθη­νών), εντός του οποίου το συγκεκριμένο κέντρο Εχει την ευθύνη τη; ρύθμισης της εναέριας κυκλοφορίας, καθώς και της έρευνας και διάσωσης σε περίπτωση ατυχήματος. Τα όρια του FIR Αθηνών συμπίπτουν προς ανατολάς με τα ελληνοτουρκικά θαλάσσια σύνορα. Ιδέ χάρτη.

11.  Η ΝΟΤΑΜ (Notice to Airmen) αποτελεί ειδοποίηση από ένα κέντρο FIR προς τους αεροναυτιλλομένους μέ­σα ατα όρια ευθύνης του.

12. Ο εθνικός εναέριος χώρος μιας χώρας είναι ο υπερ­κείμενος του εδάφους της. Στην περίπτωση παράκτιων περιοχών ο εναέριος χώρος εκτείνετααι πέρα των ακτών έως ένα ορισμένο βάθος μέσα στη θάλασσα. Επί του εθνι­κού εναέριου χώρου ασκείται πλήρης κυριαρχία, όπως επί του εδάφους μιας χώρας. Στρατιωτική παραβίαση του εθνικού εναέριου χώρου ισοδυναμεί με στρατιωτική πα­ραβίαση των συνόρων μιας χώρας.

13.  ΙΙαραβιάσεις είναι οι στρατιωτικές πτήσεις μέσα στον εθνικό εναέριο χώρο και ισοδυναμούν με έμπρακτη κατά· λυση ελληνικής εθνική; κυριαρχίας. Σημειωτέον ότι συμφωνα με τα διεθνώς ισχύοντα, μία χώρα της οποίας παρα­βιάζεται ο εθνικός εναέριος χώρος έχει αναφαίρετο δικαίω­μα να καταρρίψει το αεροπλάνο που κάνει την παραβίαση.

14.  ΙΙαραβάσεις είναι οι στρατιωτικές πτήσεις μέσα στο ελ­ληνικό FIR, αλλά έξω από τον εθνικό εναέριο χώρο των 10 ν.μ., πτήσεις για τις οποίες η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να πάρει άδεια και να υποβάλει σχέδια πτήσης, συμφωνά με τους διεθνείς κανονισμούς (ICAO). Έτσι γινόταν απαρεγκλίτως πριν το 1974 και μάλιστα ελληνική άδεια για πτή­σεις τουρκικών στρατιωτικών αεροσκαφών μέσα στο ελλη­νικό FIR εδίνετο μόνο για τις περιπτώσεις Νατοϊκών ασκή­σεων στις οποίες συμμετείχε και η Ελλάδα. Η Τουρκία με τις παραβάσεις του ελληνικού FIR καταλύει και πάλι στην πράξη ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, αφού δεν παίρνει άδεια και δεν υποβάλλει σχέδια πτήσεων.

(*)Η Σοφία Ν. Αντωνοπούλου είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο (Ε.Μ.Π.), Σχολή Αρχιτεκτόνων, Τομέας Πολεοδομίας και Χωροταξίας με γνωστικό αντικείμενο την «Ελληνική και Διεθνής Οικονομία και Ανάπτυξη». Είναι κάτοχος ΡhD από το University College London. Μέχρι σήμερα έχει δημοσιεύσει 4 βιβλία και πλήθος άρθρων σε ελληνικά και διεθνή επιστημονικά περιοδικά όσο και στον καθημερινό και περιοδικό τύπο.

Πηγή: Oικονομικός Ταχυδρόμος, 22 Ιουνίου 1995

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ ΕΔΩ:

 Το Επαίσχυντο Χρονικό του Τουρκικού Επεκτατισμού στο Αιγαίο (1973-1994), Μέρος 1ον

Related posts:

Want more of this? See these Posts:

  1. Το Επαίσχυντο Χρονικό του Τουρκικού Επεκτατισμού στο Αιγαίο (1973-1994), Μέρος 1ον
  2. Αμπντουλακίμ Αντέμι: Οι Αλβανοί στην ΠΓΔΜ πρέπει να είναι μέρος της λύσης στο θέμα της ονομασίας
  3. Θεσσαλονίκη- Ο Χάρτης της Μαύρης Θάλασσας που εκδόθηκε στο Κέμπριτζ το 1850 και ο Χάρτης του Πληθυσμού του Πόντου (Αθήνα, 1920), περιλαμβάνονται στο πλούσιο αρχειακό υλικό του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού Μαύρης Θάλασσας
  4. Υπόμνημα από τα Σκόπια για το ελληνικό βέτο στο NATO
  5. Το καθεστώς του εναέριου χώρου του Αιγαίου στο διεθνές δίκαιο
Comments