Διεθνικισμός, πολυπολιτισμικότητα και ο σεβασμός των Ελλήνων προς τις ξένες κουλτούρες

 

 

articles1 Διεθνικισμός, πολυπολιτισμικότητα και ο σεβασμός των Ελλήνων προς τις ξένες κουλτούρες

By Tymphaios 

Υπάρχει ένα νέο είδος προσδιορισμού της εθνικής ταυτότητας σήμερα ως ανεξάρτητης από τη θρησκεία, παραδόσεις, κ.λπ. Μιά παρόμοια τάση εκφράστηκε στις κομμουνιστικές ιδεολογίες του παρελθόντος και η αρχική ιδέα περί Μακεδονικού κράτους γύρω στο 1920-30 από την Κομιντέρν εμπεριείχε την ιδέα του διεθνικισμού . Ερχόταν η ιδέα αυτή σε αντίθεση με τις εθνικές ενότητες των Βαλκανίων, όπως Ελλάς, Βουλγαρία και Γιουγκοσλαβία. Στόχος ήταν η διάλυση των εθνικιστικών κρατών και η αντικατάστασή τους με διεθνιστικά κράτη στα οποία η εθνική ταυτότητα δεν θα έπαιζε ρόλο. Στο διεθνιστικό κράτος της Μακεδονίας που πρότεινε η Κομιντέρν, μόνη κατευθυντήρια δύναμη θα ήταν ο σοσιαλισμός και οι κανόνες του. Ουσία της πρότασης ήταν η αναχαίτιση των εθνικών παραδόσεων. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι το αντίστοιχο σήμερα θα ήταν ο κοινός παρονομαστής να ήταν οι νόμοι του κράτους, ενώ οι παραδόσεις και ότι άλλο έχει να κάνει με την εθνική συνείδηση των Ελλήνων να πρέπει να παραμεριστεί.

 Η διάλυση των κομμουνιστικών καθεστώτων οδήγησε παραδόξως σε εθνικιστικές διαμάχες σε σημείο που να εφευρίσκεται εθνική ταυτότητα εκεί ό,που δεν υπήρχε καμμιά για να δικαιολογηθεί η ύπαρξη π.χ. των Σκοπίων σαν «έθνος» και για να δικαιολογηθεί και η επεκτατική τους πολιτκή ελλείψει πλέον άλλου άλλοθι. Κατέληξε η ιδεολογία του διεθνικισμού να μεταβληθεί σε νεοφασιστικό τερατούργημα γιατί ο λαός των Σκοπίων έμεινε δίχως εθνική συνείδηση και κατέληξε να προσπαθεί να την εφεύρει.

 Όταν υπάρξουν επιστημονικές μελέτες που θα δείχνουν ότι πολιτείες δίχως συγκεκριμένη εθνική συνείδηση υπερτερούν έναντι πολιτειών με εθνική συνείδηση, τότε ίσως θα είναι η στιγμή να αναλογιστούμε αν θα πρέπει να απαρνηθούμε και εμείς σαν Έλληνες τις παραδόσεις μας. Να αποφασίσουμε ίσως να μην τηρούμε τις θρησκευτικές εορτές, τα Χριστούγεννα, κλπ, να μην θάβουμε τους νεκρούς, τουλάχιστον όχι υποχρεωτικά με χριστιανικά έθιμα αλλά ίσως αντιμετωπίζοντας το θέμα πρακτικά και μόνο να τους παραδίδουμε στους σκουπιδιάρηδες. Αυτή ουσιαστκά θα ήταν η μοιραία κατάληξη του διεθνικιστικού πειράματος. Ο διεθνικισμός είναι ένα παράδειγμα προηγούμενου κοινωνικού πειράματος που φαίνεται να απέτυχε. Καποτε όμως φαινόταν σε κάποιους σαν καταπληκτική ιδέα.

 Το αίτημα του διεθνικισμού δεν είναι και αίτημα της «πολυπολιτισμικότητας». Στην πολυπολιτισμικότητα το ζητούμενο είναι ο σεβασμός και όχι ο εκμηδενισμός των παραδόσεων των άλλων. Αλλά μέχρι ποίου σημείου; Οι παραδόσεις ακριβώς προσδιορίζουν το που πιστεύεις ότι ανήκεις. Αν οι παραδόσεις και τα σύμβολα διαφέρουν, ανοίκουν όλοι στην ίδια κοινωνική ομάδα; Στη ζωή σαφώς όχι, ούτε καν στις ομάδες ποδοσφαίρου.

 Τώρα βέβαια στην Γερμανία και αλλού, έχοντας εισάγει ανθρώπους από άλλες χώρες σαν εργατικό δυναμικό, μερικές φορές ακόμη και αλλόθρησκους, σε κάποιες χώρες αρχικά και σαν σκλάβους, υπάρχει η ηθική υποχρέωση να δείξουν τώρα οι σημερινές κυβερνήσεις σεβασμό στα δικαιώματά τους. Πρόκειται για πρόβλημα που οι ίδιοι δημιούργησαν και ωφείλουν να βρουν λύση. Οι ¨Ελληνες δεν ζήτησαν δια πολιτικών ή επεκτατικών μεθόδων φθηνούς ξένους εργάτες που θα δουλεύουν σαν σκλάβοι για να πλουτίσει η χώρα. Δεν δανειστήκαμε κάτι από ανθρώπους στα παιδιά των οποίων πρέπει να το ξεπληρώσουμε.

 Ας αναλογιστούμε επίσης ότι τόσο στα ελληνιστικά χρόνια όσο και στο Βυζάντιο αλλά και στην μετεπαναστατική Ελλάδα, οποιοσδήποτε μπορούσε να θεωρηθεί Έλληνας που σεβόταν τις παραδόσεις των Ελλήνων. Ο Ισοκράτης έλεγε ότι ώφειλε μόνο κάποιος που ήθελε να θεωρείται Έλληνας να είχε δεχθεί ελληνική εκπαίδευση. Για τους Βυζαντινούς η ορθόδοξη θρησκεία υπό την καθοδήγηση του Οικουμενικού Πατριαρχείου αποτελούσε το κύριο κριτήριο. Για τα πρώτα συντάγματα της νεωτέρας Ελλάδος αρκούσε να είναι κανείς Χριστιανός – δεν ώφειλε καν να είχε γεννηθεί εντός των συνόρων της Ελλάδος για να θεωρηθεί Έλληνας, αν φυσικά το ήθελε.

 Όταν οι ιδέες του διεθνικισμού πρωτοεκφράστηκαν στην Ευρώπη, απευθύνονταν κυρίως στα αποικιοκρατικά και μη δημοκρατικά κράτη του 19ου αιώνα, στο αντίθετο τρόπο διακυβέρνησης από αυτόν με τον οποίο ξεκινήσαμε στη νεώτερη Ελλάδα. Προτάσεις όπως ο κομμουνισμός και η δημοκρατία ζητούσαν την ισότητα επιτέλους μεταξύ των πολιτών ενός κράτους. Εισήχθηκαν και στην Ελλάδα σαν νέες ιδέες ο κομμουνισμός κ.λ.π. αν και για την Ελλάδα αποτελούσαν σχήμα οξύμωρο, δεδομένου ότι όλοι οι Έλληνες υπήκοοι ήταν ισότιμοι ούτως ή άλλως από τα χρόνια της Ελληνικής Επαναστάσεως. Η Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ αποικιοκρατικό κράτος. Δεν χρησιμοποίησε άλλους λαούς σαν σκλάβους για τον πλουτισμό της, ούτε επέβαλε δια της βίας τις ιδέες της. Εκείνοι που τις δέχθηκαν ονομάστηκαν Έλληνες, ανεξάρτητα με το που και πότε ζούσαν. Εκείνους πάλι που δεν τις δέχθηκαν, σπανίως τους πείραξε κάποιος. Αλλά δεν έγιναν ποτέ ισότιμοι πολίτες των Ελληνιστικών βασιλείων, του Βυζαντίου ή της νεωτέρας Ελλάδος.

 Η ελληνική προσέγγιση ίσως αποτελεί διαχρονική σοφία. Δυστυχώς δεν μας έχει έρθει από κάποιο νέο ρεύμα από το εξωτερικό και γι αυτό δεν της δίνουν κάποιοι σημασία. Οι Βουδιστές, παραδείγματος χάριν, μπορούν να παραμείνουν στις κοινωνίες τους και να χαίρονται τις παραδόσεις τους με τον ιδανικότερο τρόπο. Οι Έλληνες βασιλείς της Καντάρα το σεβάστηκαν αυτό και προέβαλαν τον Βουδισμό και τις ηθικές του αρχές στην κοινωνία στην οποία αναπτύχθηκε. Μπορούν όλα τα έθνη να ζουν εκεί που διάλεξαν στην ιστορία τους με τον τρόπο που αρμόζει στην κοινωνία και τον τόπο τους. Δεν ξεριζώσαμε κανέναν από πουθενά για να πρέπει να φτιάξουμε τώρα ιγκλού στην Ομόνοια για τους εσκιμώους και ότι άλλο περίεργο ακούγεται με τη δικαιολογία της πολυπολιτισμικότητας.

  Προς το παρόν, μέχρις ό,του κάποια μελέτη μας δείξει τι δεν έχουμε και τι χάνουμε με το που δεν το έχουμε, σαν Έλληνες μάλλον δεν έχουμε να πάρουμε μαθήματα σεβασμού προς τους άλλους λαούς από οποιουσδήποτε που τώρα μόλις στον 21ο αιώνα ανεκάλυψαν ό,τι υπάρχουν και άλλες κουλτούρες εκτός της δικής τους.

Want more of this? See these Posts:

  1. Ο Νίμιτς «κάλυπτε» τις προκλήσεις των Σκοπίων και ο πρέσβης αγρόν ηγόραζε
  2. Επιστολή Διαμαρτυρίας των Παμμακεδονικών Ενώσεων ΗΠΑ και Καναδά προς την Γενική Γραμματεία Πληροφοριών Ελληνικής Δημοκρατίας
  3. E.E.: Αναβολή στην απόφαση για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις των Σκοπίων
  4. Απέρριψε το Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τις αγωγές Σλαβομακεδόνων για τα “περιουσιακά”
  5. Βρυξέλλες προς Σκόπια: Το όνομά σας είναι- προς το παρόν- “FYROM”…
Comments