Τουρκία – Τραγικές Ιστορίες Με Νύφες-Παιδιά

 

tourkia nyfes Τουρκία   Τραγικές Ιστορίες Με Νύφες Παιδιά

Τραγικές ιστορίες αποκάλυψε η έρευνα του Γυναικείου Συλλόγου Έρευνας και Επικοινωνίας Ιπτάμενη Σκούπα, που έγινε σε 54 νομούς με θέμα τις ¨νύφες-παιδιά¨.

Να λοιπόν μερικά πονεμένα παραδείγματα όπως της 14χρονης που την πάντρεψαν με 70χρονο, ή αυτής που αντί να παίζει παιχνίδια αντιμετωπίζει την βία του άντρα της…

……………

Στην έρευνα εμφανίζονται δράματα από την 14χρονη που την πάντρεψαν με 70χρονο έναντι 10 χιλιάδων λιρών, από την μάνα που αφήνει το παιδί στον άντρα της για να πάει να παίξει παιχνίδια στο δρόμο, μέχρι την μαθήτρια λυκείου που αντιδρά λέγοντας ¨ Μάνα παιδί είμαι ακόμη, είναι δυνατόν να γίνω νύφη ;¨. Η έρευνα με την ονομασία ¨Σχέδιο νύφες-παιδιά¨ πραγματοποιήθηκε με την στήριξη του πανεπιστημίου Σαμπαντζί, διήρκεσε 18 μήνες και να μερικές από αυτές τις ιστορίες :

 

ΑΓΡΙ

Όταν ήμασταν στην 6η τάξη είχαμε μια φίλη που ήταν πολύ καλή στα μαθήματα. Μερικές εβδομάδες δεν ήρθε στο σχολείο. Όταν την πλησιάσαμε μας έδειξε το δαχτυλίδι στο χέρι της. Η ίδια δεν ήθελε αλλά η οικογένεια της την είχε πουλήσει σε έναν 70χρονο έναντι 10 χιλιάδων λιρών. Μερικά χρόνια αργότερα είδα την οικογένεια της. Μου είπαν πως ¨Η κόρη μας στην γέννα έχασε πολύ αίμα και τώρα είναι στο κατώφλι του θανάτου.¨ Είχαν μετανιώσει πολύ. Σώθηκε από εκείνη την κατάσταση. Πέρσι παρά τα πολλά τηλεφωνήματα του πατέρα της το κορίτσι δεν απαντούσε. Ανησυχώντας πήγε να δει το γίνεται και την βρήκε δαρμένη στην μέση του δρόμου. Το κορίτσι είναι εδώ και θέλουν πάλι να την παντρέψουν¨

¨Σαν να παντρεύτηκα τον πατέρα μου¨

ΑΦΙΟΝΚΑΡΑΧΙΣΑΡ

¨Οι δικοί μου συνέχεια μου λένε «Να δούμε το καμάρι σου, θέλουμε να πιαστούμε χέρι χέρι και να κάνουμε γάμο, θέλουμε να χαρούμε εγγόνια¨ Όλοι θέλουν να πάρουν εγγόνι στην αγκαλιά τους αλλά κανένας δεν με ρωτά εμένα αν θέλω. Μάνα παιδί είμαι ακόμη, είναι δυνατόν να γίνω νύφη ; (μαθήτρια λυκείου)¨

ΚΙΡΙΚΚΑΛΕ

Όταν ήμουν στα 14 μου ο πατέρας μου με αρραβώνιασε με το παιδί του αδερφού του. Ακόμα και μπαίνοντας για εγχείρηση είχε πει ¨Αν πεθάνω το κορίτσι μου αμανάτι σε σας¨ .Και εκείνοι λοιπόν ήρθαν και με ζήτησαν. Αλλά εγώ ήθελα να σπουδάσω. Έδωσα εξετάσεις για το πανεπιστήμιο και έμαθα ότι πέτυχα την μέρα που παντρεύτηκα. Μετά τον γάμο η οικογένεια του συζύγου μου προσπάθησε να με κάνει να βάλω μαντίλα. Δεν ήμουν συνηθισμένη αλλά υποχρεώθηκα¨.

ΒΑΝ

¨Στα 13 μου, όταν όλοι πάνε σχολείο εμένα με πάντρεψαν με 30χρονο. Δεν τον είχα δει καθόλου και δεν τον γνώριζα. Με πάντρεψαν επειδή ήταν γιός ενός φίλου του πατέρα μου. Όταν πήγα και τον είδα ήταν σαν τον μπαμπά μου. Καμμία μέρα δεν μπορώ να τον πλησιάσω. Όταν γινόταν νύχτα φοβόμουν πολύ, δεν έμπαινα καν στο δωμάτιο του. Πάντοτε τον έβλεπα ως πατέρα μου. Ακόμη δεν μπορώ να ξεπεράσω εκείνο το αίσθημα.¨

ΧΑΚΚΑΡΙ

Όταν πέθανε ο πατέρας μου ήμουν 14 ετών. Οι θείοι μου με πάντρεψαν με άτομο που δεν είχα δει ποτέ, έναντι 2.500 λιρών. Πέθανε ο άντρας μου και έμεινα με 6 παιδιά. Νοιάστηκαν μόνο από το επαρχείο και οι φιλάνθρωποι. Οι άλλοι αποτραβήχτηκαν. Αναγκάστηκα ως λύση να παντρευτώ άλλον¨.

Ο άντρας μου κοίταξε το παιδί και εγώ έπαιξα στον δρόμο¨

ΑΜΑΣΙΑ

¨Παντρεύτηκα στα 17 μου. Κοιτούσα τα νέα κορίτσια και νοσταλγούσα. Τα νέα κορίτσια στην συνοικία συγκεντρώνονται και παίζουν παιχνίδια. Τα βλέπω από το μπαλκόνι μου. Το κορίτσι μου είναι 3 ετών. Ο σύζυγος μου είδε πως τα κοιτούσα και μου είπε ¨Θέλεις να πάς να παίξεις ;¨. Πρόσεξε το κορίτσι μας και πήγα και έπαιξα¨.

ΣΜΥΡΝΗ

¨Παντρεύτηκα στα 16 μου. Στο σπίτι ήταν σαν βωβός κινηματογράφος. Παιδί δεν κάναμε. Σαν γραφείο τελετών, δεν ακουγόταν κιχ. Έτσι με τις σιωπές πέρασαν 20 χρόνια. Ακόμη είμαστε σαν ξένοι¨.

 

ΝΤΙΓΙΑΡΜΠΑΚΙΡ

¨Παντρεύτηκα στα 15 μου. Δεν ήξερα ότι πρέπει να σηκώνομαι μπροστά στους άντρες. Και έτσι έφαγα την πρώτη σφαλιάρα. Στα 16 μου πήρα στην αγκαλιά τον γιό μας. Στα 23 μου πέθανε ο σύζυγος μου.¨

………….

ΜΕΡΣΙΝΑ

Στα 10 μου πήγα ως νύφη στο Γκαζιάντεπ. Πηγαίνοντας στον φούρνο τα παιδιά με κυνηγούσαν και φώναζαν ¨μικρή νύφη¨. Η πεθερά μου με έδερνε. Δεν μου έδινε ψωμί. Την ώρα που έκανε ψωμί μου έμπηξε το μαχαίρι στην κοιλιά. Μετά κλείδωσε την πόρτα και έφυγε¨.

Εφ. Χουριέτ 1-11-2011

http://tourkikanea.gr/2011/11/gelin-2/

Related posts:

Want more of this? See these Posts:

  1. Τα παιδιά μας διδάσκονται: Δεν είναι ελληνικά τα Ίμια!
  2. Οι νύφες της φυλής Καλάσα
  3. “Είμαστε παιδιά του Αλέξανδρου” – Δηλώνουν οι Νοχουρίτες στα σύνορα της Τουρκμενίας με την Περσία
  4. Ένα μουσείο – Πολλές ιστορίες: η Επανέκθεση του Αρχαιολογικού Μουσείου Ιωαννίνων
  5. Τα παιδιά του Εμφυλίου
Comments