Another proof that the Greeks used the regional name <Makedones> already since the middle 19th century.I’ve seen many Scopians claiming that <the rise of the Greek Macedonian identity is something recent,purely political and connected with the name dispute> .This book below dating from 1851 mentions the Greek regional names Macedonians (Μακεδόνες),Epirotans (Ηπειρώται) and Thessalians (Θεσσαλοί).It’s the text of a theatrical work where the author calls those Greeks who were still under Ottoman rule to uprise against the Turks by the phrase: <Τo arms, Epirotans! Τo arms, Macedonians!Τo arms, Thessalians!In your sacred lands 3 centuries already passed,slaves and silent>.

By Kostas68

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΗ ΜΙΚΡΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Με την αλλαγή φρουράς στον Λευκό Οίκο στις πρόσφατες αμερικανικές εκλογές και την επάνοδο των Δημοκρατικών στην εξουσία, ανοίγει ουσιαστικά ξανά το θέμα των Βαλκανίων, ως συνέχεια του έργου της κυβέρνησης του Μπίλ Κλίντον.

Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας έχει παγιωθεί πλέον και η φαινομενική εκκρεμότητα του θέματος των Σκοπίων πλησιάζει στη λύση του..

Ρόλο κλειδί στις εξελίξεις θα παίξουν τρεις σημαντικοί παράγοντες.

Οι δυο είναι ορατοί στην διεθνή κοινότητα –Ηνωμένα Έθνη και Ε.Ε.- ενώ ο τρίτος που ακούει στο όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ στο νομό της ΠΕΛΑΓΟΝΙΑΣ και που θα παίξει σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις, έχει πάρει το δρόμο της αποκάλυψης.

Το Πρώτο και κύριο που απασχολεί τους Αμερικανούς, είναι η παγίωση της κρατικής οντότητας του Κοσσόβου και η πλήρη εξομάλυνση παράλληλα των σχέσεων με τους Σέρβους, αλλά ΚΥΡΙΩΣ με τους …Ρώσους.

Γι αυτό και ο προσανατολισμός πλέον προς τη λύση της προσάρτησης στην Σερβική κυριαρχία, των Σερβικών περιοχών του Κοσσυφοπεδίου, μοιάζει αναπόφευκτος.

Στην περίπτωση αυτή όμως αυτόματα, εμπλέκεται ο Πρώτος παράγοντας του εδάφους των Σκοπίων, που ακούει στο όνομα Αλβανοί της περιοχής του Τετόβου.

Με δεδομένη την απόσχιση της Μιτροβίτσας, το Κόσσοβο για να σταθεί ως κρατική οντότητα στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, έχει ανάγκη των εδαφών αλλά κυρίως των καθαρών αλβανικών πληθυσμών της περιοχής του Τετόβου.

Το πρώτο κομμάτι του πάζλ μπήκε στη θέση του.

Είναι αδιαμφισβήτητο επίσης το γεγονός εδώ και καιρό και γνωστό στον διεθνή παράγοντα, η ύπαρξη 150.000 και πλέον κατοίκων των Σκοπίων που κατέχουν ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟ διαβατήριο.

Η εμφάνιση του Γκεοργκιέφσκι εξάλλου ξανά στην πολιτική σκηνή των Σκοπίων, βρίσκεται προ των Πυλών.
Να υπενθυμίσουμε απλά στο σημείο αυτό, ότι ο Γκεοργκιέφσκι ήταν κάποτε πρωθυπουργός των Σκοπίων, που ανακάλυψε αργότερα το …αυτονόητο: ότι είναι ΒΟΥΛΓΑΡΟΣ!

Οι φωνές που θα μιλούν για ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΕΘΝΟΤΗΤΑ η οποία υπέστη ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ την περίοδο της Γιουγκοσλαβικής ΚΑΤΟΧΗΣ επί δικτατορίας ΤΙΤΟ, να είστε απολύτως σίγουροι ότι θα αρχίσουν να αυξάνονται με …γεωμετρική πρόοδο τους αμέσως επόμενους μήνες και η επιβεβλημένη σιωπή που υποδείχτηκε από τους ΡΕΜΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΟΥΣ τα τελευταία 8 χρόνια στη ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ θα σπάσει!

Η εξάπλωση της Βουλγαρικής επικράτειας προς δυτικά, έχει ξεκινήσει!
Εδώ μπαίνει και το δεύτερο κομμάτι του παζλ στη θέση του.

Και αρχόμαστε στον τρίτο παράγοντα της ΛΥΣΗΣ του προβλήματος των Σκοπίων, που ακούει στο όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ στην ευρύτερη περιοχή της Πελαγονίας.

Με την πρόσφατη διαδήλωση των Ελληνικών οργανώσεων στις 28 Οκτωβρίου στη Νέα Υόρκη, μπροστά από το κτήριο των Ηνωμένων Εθνών, με κύριο σύνθημα ‘ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΠΓΔΜ’ και ‘ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ’, έχει ανοίξει ο δρόμος για να έρθει στην επιφάνεια η μεγάλη ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ μειονότητα των Ελλήνων που ζουν στην περιοχή της Πελαγονίας εδώ και εκατοντάδες χρόνια.

Είναι οι περήφανοι Ελληνόβλαχοι στην πλειοψηφία τους.

Είναι άνθρωποι που κυνηγήθηκαν από το δικτατορικό καθεστώς του ΤΙΤΟ – και που για λόγους της Ελληνογιουγκοσλαβικής φιλίας και του ΝΑΤΟ η Ελλάδα σιωπούσε-και συνεχίζουν να υφίστανται καταπιέσεις και περιορισμό της αυτοδιάθεσής τους από το ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ καθεστώς του VMRO.

Αυτά που τράβηξε ο Αλβανικός πληθυσμός από τους Γιουγκοσλαβοποιημένους ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ των Σκοπίων τόσα χρόνια, μπροστά σε αυτά που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ελληνική μειονότητα των Βλάχων οι ίδιοι δολοφόνοι, μοιάζουν με παιδικό όνειρο!

Καταπίεση, φυλακίσεις, εκβιασμοί!

Η βίαιη αλλαγή των ονομάτων για να εξαφανιστεί τεχνικά η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ μειονότητα από τον ΤΙΤΟ στα Σκόπια, έπεσε στο κενό.
Η πολιτιστική γενοκτονία που επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί και στους Έλληνες, δεν έπιασε!
Αυτό που έπαθε ο Βουλγαρικός πληθυσμός των Σκοπίων από τον ΤΙΤΟ, δεν το έπαθε ο Ελληνικός!
Έμεινε ζωντανή η πίστη του στο Πατριαρχείο, έμεινε ζωντανή η ΓΛΩΣΣΑ η ελληνική.

Η προσπάθεια να καταγραφεί αυτή η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ μειονότητα των Σκοπίων από τις ελληνικές αρχές τα τελευταία χρόνια, βρήκε πρόσφορο έδαφος, με δεδομένο το γεγονός ότι το ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ καθεστώς του Γκρουέφσκι έχει σπείρει την τρομοκρατία.

Υπάρχουν δυο γνωστές περιπτώσεις στην διεθνή κοινότητα τρομοκρατίας του καθεστώτος των Σκοπίων.

Η πρώτη αφορά την οικογένεια ΠΑΠΟΥΛΗ, Βλάχων κατοίκων των Σκοπίων, οι οποίοι εξαναγκάστηκαν να αλλάξουν το επίθετό τους σε KOSTOF και σήμερα το ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ καθεστώς του Γκρουέφσκι τους απαγορεύει να ξαναπάρουν πίσω το κανονικό τους όνομα!

Η δεύτερη υπόθεση, αφορά τον επίσης Βλάχο Νίκο Κωνσταντινίδη κάτοικο Μοναστηρίου http://www.youtube.com/watch?v=KLfPoaQIeKM ο οποίος βγαίνει επίσημα και επώνυμα και δηλώνει ότι είναι Έλληνας και δέχεται απειλές κατά της ζωής του από τους καθεστωτικούς του Γκρουέφσκι.

Χιλιάδες είναι οι Βλάχοι που στενάζουν κάτω από την ΝΑΖΙΤΙΚΗ μπότα του Γρουέφσκι. Ένας πρόχειρος υπολογισμός του προξενείου μας στο Μοναστήρι τους υπολογίζει περίπου κοντά στις 150 με 200 χιλιάδες.

Αυτό είναι και το τρίτο κομμάτι του πάζλ, ο νομός της ΠΕΛΑΓΟΝΙΑΣ, που θα κολλήσει –όταν έρθει εκείνη η ώρα-ξανά στην μητέρα Ελλάδα.

Αναστάσιος Καζαντζίδης
Εκπαιδευτικός-αρθρογράφος
Υ.Γ.
Η λύση που ήρθε πρόσφατα στη δημοσιότητα από την ίδια τη CIA, μιλάει για δημοψηφίσματα που θα γίνουν για να αποφασίσουν οι πληθυσμοί των Σκοπίων σε ποιες χώρες θέλουν να ενσωματωθούν: Βουλγαρία, Κόσσοβο και Ελλάδα.
see english version, here>>

taxalia blog

The Anatomy of a Big Lie: Nationalistic Ideology and FYROM

During times of crisis, from times immemorial,  humans have sought to activate the traditionalistic qualities in form of “mythos” that serves as a building material for the new “ethos”, the least being contemporary to action in crisis.

In order to investigate the patterns of the Pseudomacedonian ideology, it is important to study the FYROMian economical and sociological background.

As of late 2008, the evidence of diachronic collapse of the pillars of society is multiplying itself at an ever exponential rate. Economical policies of Gruevski: defiscalization and patronage of private institutions for higher learning, for some time has a stabilizing role in local economy. The latter, however is virtually untouched by any substantial foreign investment.

The core ideology of the leading political party among Slavs in FYROM – The Internal Macedonian Revolutionary (VMRO-DPMNE) is mirrored from the Western dichotomy of Conservatism, traditionalism and economic libertarianism, thus replacing the early to mid-1990’s role of ethnic socialism and rigidly folkloresque  symbolism. Today VMRO-DPMNE consolidated itself a Demo-Christian party, with slight minarchistic tendencies in economy, but with stronger points of consolidation regarding the imported and applied ideology of “Macedonism” in every aspect of individual and social life, with a strongly anti-individualistic, collectivist stance.

Chief task of VMRO-DPMNE in recent months and years is creation of consistent nationalist myth, something which, in case of normal development of Post-Communist culture, would have a justification as a basis for spiritual reconstruction of the young Balkan nation.  However the process  today represents an eclectic formulation which conceptually integrates the imaginary space of the “Macedonian people”, which is the 19^th century definition of “Geographic Macedonia”, its history and its cultures into a distinct “Slavomacedonian” high culture, based on Ancient Macedon as a cornerstone of the projected national history. This nationalist ideology is best described as “Pseudomacedonism”, something that according to Ex-Minister Denko Maleski (now a proffesor in Skoplje) was imported by marginal groups and individuals from outside.

The ideology of Pseudomacedonism is based on faulty historiographic premises, the key of which are:

The distinct character of the Slavomacedonians, based on superior historical base and formed as preserved cultural lineage from the earliest consolidation of ancient Macedonians. Consequently, the spirit of exceptionalism developed, whose adherents believe in inferiority of all neighboring countries based on fictionalized narratives of their genesis that contain anthropological features deemed dysfunctional.

Segregation from Bulgarians, meaning usurpation of the Bulgarian history and “Macedonisation” of any historical retrospective and nurture of chauvinism towards Bulgarian ethnic and lingistic characteristic, regardless of the very great similarity among both national vernaculars

Labeling as “Macedonian” the entire sum of cultural heritage in opposition to the fact that historical sources do not label the local Slavic-speaking population as such.

The rise of Pseudomacedonian symbolism in recent years obviously represents low-complexity psychological operation whose authors seek to solidify the collectivist ethos. Major events in the “Macedonist” propaganda are:

-The renaming of the Skopje and Ohrid airports “Alexander the Great” and “St. Paul”, respectively.

-Decoration of the surroundings of Government’s offices with Hellenistic and Roman statues, creating highly visible symbolic links with claimed antiquity.

-The staged and much-ridiculed visit of a delegation of Pakistani tribal leaders, mythically linked with the soldiers of Alexander the Great, presented to the public in FYROM as “part of our people”.

-Erection of statues of Alexander the Great in Prilep, to be followed with a monument of Phillip II in Bitola/Monastir and a giant, 50 ft. statue of Alexander the Great in Skopje

-The painfully absurd proposition held by MANU (“Macedonian Academy of Sciences and Arts”) from 2006 onwards that the famous epigraphic monument , the “Rosetta Stone” produced in Ptolemaic  Egypt contains a text written in language almost identical to the current standardized Bulgarian idiom of FYROM.

-Increased recent usage of the term “Macedonia” by officials in domestic context without observing the unwritten rule for more than a decade to use the qualifier “Republic of”.

All of these examples of irredentist behavior by official Skoplje have a function to create a parallel universe of symbolism that sets a border between FYROM on one and Bulgaria and Serbia on another hand. The virtual creation of illustrious ancestry, rooted in antiquity provides a reference base for identity politics which seek to isolate FYROM from the currents of global academic centers.

The deficit of practical means for cultural production in the sphere of identity politics, coupled with the fact that the only alternative to “Ancient Macedonian” identity is the history of South Slavic medieval period together with the Ottoman era which shows strong Bulgarian and also to a certain level, Serbian character is one of the factor that the “continuity theory” rises almost unchallenged. For quite a time, any offer of different, truthful perspective is likely to cause great hardships for authors in minimum and consequently, no academic opposition which would challenge the dogmatic nature of the fabricated “Macedonian” identity.

The gigantic structure of historical revisionism in FYROM showed the weakness of historiography that is still based on obsolete and didactic Marxist theories sustained by a network of mostly senior academics. Sensationalism found its logical outlet in a society where the very identity is permanently challenged by historiographies of neighbors and other countries as well. The strong Graecophobia, latent for two centuries, was chief determinant for articulation of the Pseudomacedonian nationalism. In this sense, reliance on instant answers provided by the great number of amateur historians which produce fake narratives of local history, proved itself superior vis-a-vis the autodidactic approach that provides intellectual gratification only after long research, an enterprise which is technically beyond the means of the general population.

It remains to be seen where the designers of the Pseudomacedonian ideology will continue to fool the people for an extended period of time with local and isolated historiographical, anthropological and linguistic theories of the recent several years, the absurdity of which needs no further explanation. While the hope lies in the new generation of more responsible members of the intellectual class, the current conditions in education is unlikely to nurture such emergence. It is possible that following eventual higher, tectonic disturbances of the status quo, the young Balkan nation’s leadership will retreat from the loudly articulated pseudoscientific positions held today.

Vasko Gligorijević

Skoplje, FYROM