Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΗ ΜΙΚΡΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Με την αλλαγή φρουράς στον Λευκό Οίκο στις πρόσφατες αμερικανικές εκλογές και την επάνοδο των Δημοκρατικών στην εξουσία, ανοίγει ουσιαστικά ξανά το θέμα των Βαλκανίων, ως συνέχεια του έργου της κυβέρνησης του Μπίλ Κλίντον.

Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας έχει παγιωθεί πλέον και η φαινομενική εκκρεμότητα του θέματος των Σκοπίων πλησιάζει στη λύση του..

Ρόλο κλειδί στις εξελίξεις θα παίξουν τρεις σημαντικοί παράγοντες.

Οι δυο είναι ορατοί στην διεθνή κοινότητα –Ηνωμένα Έθνη και Ε.Ε.- ενώ ο τρίτος που ακούει στο όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ στο νομό της ΠΕΛΑΓΟΝΙΑΣ και που θα παίξει σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις, έχει πάρει το δρόμο της αποκάλυψης.

Το Πρώτο και κύριο που απασχολεί τους Αμερικανούς, είναι η παγίωση της κρατικής οντότητας του Κοσσόβου και η πλήρη εξομάλυνση παράλληλα των σχέσεων με τους Σέρβους, αλλά ΚΥΡΙΩΣ με τους …Ρώσους.

Γι αυτό και ο προσανατολισμός πλέον προς τη λύση της προσάρτησης στην Σερβική κυριαρχία, των Σερβικών περιοχών του Κοσσυφοπεδίου, μοιάζει αναπόφευκτος.

Στην περίπτωση αυτή όμως αυτόματα, εμπλέκεται ο Πρώτος παράγοντας του εδάφους των Σκοπίων, που ακούει στο όνομα Αλβανοί της περιοχής του Τετόβου.

Με δεδομένη την απόσχιση της Μιτροβίτσας, το Κόσσοβο για να σταθεί ως κρατική οντότητα στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, έχει ανάγκη των εδαφών αλλά κυρίως των καθαρών αλβανικών πληθυσμών της περιοχής του Τετόβου.

Το πρώτο κομμάτι του πάζλ μπήκε στη θέση του.

Είναι αδιαμφισβήτητο επίσης το γεγονός εδώ και καιρό και γνωστό στον διεθνή παράγοντα, η ύπαρξη 150.000 και πλέον κατοίκων των Σκοπίων που κατέχουν ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟ διαβατήριο.

Η εμφάνιση του Γκεοργκιέφσκι εξάλλου ξανά στην πολιτική σκηνή των Σκοπίων, βρίσκεται προ των Πυλών.
Να υπενθυμίσουμε απλά στο σημείο αυτό, ότι ο Γκεοργκιέφσκι ήταν κάποτε πρωθυπουργός των Σκοπίων, που ανακάλυψε αργότερα το …αυτονόητο: ότι είναι ΒΟΥΛΓΑΡΟΣ!

Οι φωνές που θα μιλούν για ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΕΘΝΟΤΗΤΑ η οποία υπέστη ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ την περίοδο της Γιουγκοσλαβικής ΚΑΤΟΧΗΣ επί δικτατορίας ΤΙΤΟ, να είστε απολύτως σίγουροι ότι θα αρχίσουν να αυξάνονται με …γεωμετρική πρόοδο τους αμέσως επόμενους μήνες και η επιβεβλημένη σιωπή που υποδείχτηκε από τους ΡΕΜΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΟΥΣ τα τελευταία 8 χρόνια στη ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ θα σπάσει!

Η εξάπλωση της Βουλγαρικής επικράτειας προς δυτικά, έχει ξεκινήσει!
Εδώ μπαίνει και το δεύτερο κομμάτι του παζλ στη θέση του.

Και αρχόμαστε στον τρίτο παράγοντα της ΛΥΣΗΣ του προβλήματος των Σκοπίων, που ακούει στο όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ στην ευρύτερη περιοχή της Πελαγονίας.

Με την πρόσφατη διαδήλωση των Ελληνικών οργανώσεων στις 28 Οκτωβρίου στη Νέα Υόρκη, μπροστά από το κτήριο των Ηνωμένων Εθνών, με κύριο σύνθημα ‘ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΠΓΔΜ’ και ‘ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ’, έχει ανοίξει ο δρόμος για να έρθει στην επιφάνεια η μεγάλη ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ μειονότητα των Ελλήνων που ζουν στην περιοχή της Πελαγονίας εδώ και εκατοντάδες χρόνια.

Είναι οι περήφανοι Ελληνόβλαχοι στην πλειοψηφία τους.

Είναι άνθρωποι που κυνηγήθηκαν από το δικτατορικό καθεστώς του ΤΙΤΟ – και που για λόγους της Ελληνογιουγκοσλαβικής φιλίας και του ΝΑΤΟ η Ελλάδα σιωπούσε-και συνεχίζουν να υφίστανται καταπιέσεις και περιορισμό της αυτοδιάθεσής τους από το ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ καθεστώς του VMRO.

Αυτά που τράβηξε ο Αλβανικός πληθυσμός από τους Γιουγκοσλαβοποιημένους ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ των Σκοπίων τόσα χρόνια, μπροστά σε αυτά που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ελληνική μειονότητα των Βλάχων οι ίδιοι δολοφόνοι, μοιάζουν με παιδικό όνειρο!

Καταπίεση, φυλακίσεις, εκβιασμοί!

Η βίαιη αλλαγή των ονομάτων για να εξαφανιστεί τεχνικά η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ μειονότητα από τον ΤΙΤΟ στα Σκόπια, έπεσε στο κενό.
Η πολιτιστική γενοκτονία που επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί και στους Έλληνες, δεν έπιασε!
Αυτό που έπαθε ο Βουλγαρικός πληθυσμός των Σκοπίων από τον ΤΙΤΟ, δεν το έπαθε ο Ελληνικός!
Έμεινε ζωντανή η πίστη του στο Πατριαρχείο, έμεινε ζωντανή η ΓΛΩΣΣΑ η ελληνική.

Η προσπάθεια να καταγραφεί αυτή η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ μειονότητα των Σκοπίων από τις ελληνικές αρχές τα τελευταία χρόνια, βρήκε πρόσφορο έδαφος, με δεδομένο το γεγονός ότι το ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ καθεστώς του Γκρουέφσκι έχει σπείρει την τρομοκρατία.

Υπάρχουν δυο γνωστές περιπτώσεις στην διεθνή κοινότητα τρομοκρατίας του καθεστώτος των Σκοπίων.

Η πρώτη αφορά την οικογένεια ΠΑΠΟΥΛΗ, Βλάχων κατοίκων των Σκοπίων, οι οποίοι εξαναγκάστηκαν να αλλάξουν το επίθετό τους σε KOSTOF και σήμερα το ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ καθεστώς του Γκρουέφσκι τους απαγορεύει να ξαναπάρουν πίσω το κανονικό τους όνομα!

Η δεύτερη υπόθεση, αφορά τον επίσης Βλάχο Νίκο Κωνσταντινίδη κάτοικο Μοναστηρίου http://www.youtube.com/watch?v=KLfPoaQIeKM ο οποίος βγαίνει επίσημα και επώνυμα και δηλώνει ότι είναι Έλληνας και δέχεται απειλές κατά της ζωής του από τους καθεστωτικούς του Γκρουέφσκι.

Χιλιάδες είναι οι Βλάχοι που στενάζουν κάτω από την ΝΑΖΙΤΙΚΗ μπότα του Γρουέφσκι. Ένας πρόχειρος υπολογισμός του προξενείου μας στο Μοναστήρι τους υπολογίζει περίπου κοντά στις 150 με 200 χιλιάδες.

Αυτό είναι και το τρίτο κομμάτι του πάζλ, ο νομός της ΠΕΛΑΓΟΝΙΑΣ, που θα κολλήσει –όταν έρθει εκείνη η ώρα-ξανά στην μητέρα Ελλάδα.

Αναστάσιος Καζαντζίδης
Εκπαιδευτικός-αρθρογράφος
Υ.Γ.
Η λύση που ήρθε πρόσφατα στη δημοσιότητα από την ίδια τη CIA, μιλάει για δημοψηφίσματα που θα γίνουν για να αποφασίσουν οι πληθυσμοί των Σκοπίων σε ποιες χώρες θέλουν να ενσωματωθούν: Βουλγαρία, Κόσσοβο και Ελλάδα.
see english version, here>>

taxalia blog

Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Είναι αληθινά άξιο περιεργείας (και μελέτης) πώς μια τόσο μικρή χώρα, τα Σκόπια, μπορεί να έχει τόσο μεγάλες φιλοδοξίες (και απαιτήσεις) αλλά και τόσο μικρή επαφή με την πραγματικότητα. Επειδή μάλιστα τις τελευταίες εβδομάδες στην (έξωθεν υπαγορευόμενη) πολιτική των Σκοπίων «παίζει» και το θέμα τής γλώσσας, τής (ψευδώνυμης) «μακεδονικής» γλώσσας των Σκοπίων και τής (επινοηθείσης) «μειονότητας» που μιλάει δήθεν επίσης τη «Μακεδονική» των Σκοπίων, αξίζει να πούμε τα πράγματα με το «επιστημονικό» όνομά τους, όπως το έχουμε ήδη κάνει από το 1992 με τον συλλογικό τόμο που εκδώσαμε με τίτλο «Η γλώσσα τής Μακεδονίας: Η αρχαία Μακεδονική και η ψευδώνυμη γλώσσα των Σκοπίων»1 (Ας σημειωθεί ότι η Ελληνική Πολιτεία δεν έστερξε ποτέ - μολονότι ζητήθηκε - να προβεί σε έκδοση τού βιβλίου στην αγγλική γλώσσα, ώστε να γίνουν ευρύτερα γνωστές οι ελληνικές επιστημονικές θέσεις επί τού θέματος.)

 Οσο ενδιαφέρει το θέμα μας και για να καταλάβει ο αναγνώστης τι πράγματι συμβαίνει, εξηγούμε ότι έχουμε τρεις γλώσσες που είτε διαφέρουν τελείως μεταξύ τους (η Ελληνική τής Μακεδονίας από τη σερβοβουλγαρική γλώσσα των Σκοπίων καθώς και από τη βουλγαρικής προελεύσεως διάλεκτο που είναι γνωστή ως Σλαβομακεδόνικα) είτε διαφέρουν μερικώς (η Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων από το βουλγαρικό ιδίωμα που μιλήθηκε - σε περιορισμένη έκταση - σε συνοριακές περιοχές τής Ελλάδος από έλληνες ομιλητές, οι οποίοι μαζί με την Ελληνική γνώριζαν - οι μεγαλύτερες ηλικίες - και τα λεγόμενα Σλαβομακεδόνικα).

* Η Ελληνική τής Μακεδονίας

Είναι η κατ’ εξοχήν Μακεδονική, δηλαδή η Ελληνική που μιλούσαν οι Ελληνες τής Μακεδονίας από την αρχαιότητα και - στην εξέλιξή της - μέχρι σήμερα. Πρόκειται για τη γλώσσα τού Φιλίππου, τού Μεγάλου Αλεξάνδρου και των άλλων Ελλήνων τής αρχαίας Μακεδονίας, για μια αρχαία δηλαδή ελληνική διάλεκτο δωρικού περισσότερο χαρακτήρα2, που χρησιμοποιήθηκε κυρίως στον προφορικό λόγο, αφού στον γραπτό λόγο και στον επίσημο προφορικό λόγο υιοθετήθηκε νωρίς, για πολιτικούς λόγους, η αττική διάλεκτος στην οποία σώζονται χιλιάδες επιγραφών από τη Μακεδονία.

* Η Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων

Είναι η πρόσφατη - μέσα τού 20ού αιώνα - γλώσσα τού κράτους των Σκοπίων (το οποίο ιδρύθηκε, ως γνωστόν, επί Τίτο το 1944). Πρόκειται για μία βουλγαρική γλώσσα (ο αρχικός πληθυσμός τής περιοχής ήταν βουλγαρικός και πάντοτε οι Βούλγαροι διεκδικούσαν αυτή την περιοχή που θεωρούσαν δική τους - άλλωστε οι κάτοικοι τής περιοχής ονομάζονταν Bugari3 «Βούλγαροι»!). Η γλώσσα αυτή, με τεχνητό καθαρώς τρόπο, από ομάδα γλωσσολόγων που συγκροτήθηκε επί τούτω «εκσερβίστηκε» (!), εισήχθησαν δηλαδή σε αυτήν λεξιλόγιο και γραμματικά στοιχεία από τις γύρω περιοχές που μιλούσαν Σερβικά, ώστε να μειωθεί ο βουλγαρικός γλωσσικός χαρακτήρας της και να αποκτήσει σερβική γλωσσική μορφή, που ήταν απαίτηση τής Ενωμένης Σερβίας τού Τίτο, τής Γιουγκοσλαβικής δηλαδή Δημοκρατίας. Αρα, η γλώσσα των Σκοπίων είναι μια σερβοβουλγαρική γλώσσα4, μια τεχνητά εκσερβισμένη Βουλγαρική, που επιβλήθηκε ως επίσημη γλώσσα για προφανείς λόγους και που οι Βούλγαροι την ονόμασαν «κολισεφσκική» γλώσσα (ως επινόηση και εκτέλεση τού σκοπιανού πολιτικού Κολισέφσκι!). Από μόνοι τους οι Σκοπιανοί έδωσαν σε αυτή τη γλώσσα, τη Σερβοβουλγαρική, την παραπλανητική και ψευδώνυμη ονομασία «Μακεδονική» (!), ώστε να αποφύγουν τις βουλγαρικές διεκδικήσεις και να αποκρύψουν μαζί τη βουλγαρική προέλευση τής γλώσσας τους. Περαιτέρω, για να ιδιοποιηθούν με τον τρόπο αυτόν μιαν ονομασία (Μακεδονική) που τους προσέδιδε κύρος και ιστορικό βάθος (μέσω τής πλαστής ταύτισής τους με το ένδοξο και παγκοσμίως γνωστό όνομα τής Μακεδονίας τού Μ. Αλεξάνδρου) και, τέλος, - επειδή το θράσος τους δεν έχει όρια… (ας θυμηθούμε το αεροδρόμιο «Μ. Αλέξανδρος» των Σκοπίων (!) και τους σκοπιανούς στρατιώτες με αρχαιοελληνική ενδυμασία και σάρισα (!) που υποδέχτηκαν στα Σκόπια τον αρχηγό τής φυλής των Χούνζα στο Πακιστάν ως απογόνους τού Μ. Αλεξάνδρου (!) - για να προβούν σε πιθανές διεκδικήσεις οψέποτε θα δινόταν ευκαιρία αλλαγής των συνόρων στα Βαλκάνια. Με την ανοχή και την αβελτηρία τής επίσημης Ελληνικής Πολιτείας (μην ξεχνάμε ότι στις δεκαετίες ‘70 και ‘80 εθεωρείτο «εθνικιστικό» να μιλάς για τις παραχαράξεις των Σκοπιανών, στην εποχή δε τού Τίτο, για άλλους λόγους η αναφορά σε τέτοια θέματα εθεωρείτο ταμπού!) η ονομασία «Μακεδονία» για τα Σκόπια και «μακεδονική γλώσσα» για τη Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων διαδόθηκαν ευρύτερα και σχεδόν καθιερώθηκαν διεθνώς, δίνοντας έτσι το μοναδικό επιχείρημα που, με κάποια δόση αληθείας, υπερχρησιμοποιούν οι Σκοπιανοί.

* Τα Σλαβομακεδόνικα

 Είναι μια διάλεκτος ελάχιστων ελληνοβουλγαρικών συνοριακών περιοχών, όπου ένας μικρός αριθμός Ελλήνων παράλληλα με την Ελληνική γνώριζαν (οι παλαιότεροι) και μια βουλγαρικής προελεύσεως διάλεκτο, όπως συμβαίνει ανέκαθεν και παγκοσμίως με μερικές συνοριακές ομάδες τού πληθυσμού πλείστων χωρών. Ας σημειωθεί ότι λόγω τού δίγλωσσου χαρακτήρα των ομιλητών και λόγω τής διαφορετικής βουλγαρικής διαλεκτικής προέλευσής της και, βεβαίως, λόγω τού ότι αυτή η (αποκλειστικά προφορική) διάλεκτος δεν εκσερβίστηκε, όπως η Βουλγαρική των Σκοπίων, τα Σλαβομακεδόνικα δεν ταυτίζονται με τη Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων. Τα Σκόπια, βεβαίως, με (αμερικανικής εμπνεύσεως;) Γκρουεφσκική επινόηση άρχισαν πρόσφατα να προκαλούν, ισχυριζόμενα ότι τα Σλαβομακεδόνικα είναι η ίδια δήθεν γλώσσα με την ψευδώνυμη «Μακεδονική» των Σκοπίων και άρα στην Ελλάδα υπάρχει λόγω τής γλώσσας σκοπιανή μειονότητα, που πρέπει να αναγνωρίσει η Ελλάδα!.. Πρόκειται για παρανοϊκή σύλληψη, που προσφέρεται για ευφάνταστη θεατρική παράσταση με πιθανό τίτλο «Από τον Κολισέφσκι στον Γκρούεφσκι»!

* Οι τρεις γλωσσικές παραχαράξεις

Από τη σύντομη αυτή προσέγγιση ενός πολύ μεγάλου στη σημασία του θέματος με ποικίλες προεκτάσεις (εθνικές, πολιτικές, ιστορικές, πολιτισμικές κ.ά.) φαίνονται, νομίζω, οι γλωσσικές παραχαράξεις που έχουν διαπραχθεί από πολιτικά, κυρίως, πρόσωπα μιας μικρής χώρας που δεν τη χωρίζει, στην πραγματικότητα, τίποτε από την Ελλάδα. Πρώτη γλωσσική παραχάραξη είναι εκείνη τού ονόματος των Σκοπίων, που ανεχτήκαμε - είναι αλήθεια και είναι δική μας ασυγχώρητη ιστορική ευθύνη - να ονομασθεί Μακεδονία ό,τι προηγουμένως αποκαλείτο «περιοχή τού Βαρδάρη» (Vardarska Banovina). Δεύτερη γλωσσική παραχάραξη τής Βουλγαρικής ή Σερβοβουλγαρικής γλώσσας των Σκοπίων ως Μακεδονικής (με προφανείς συνειρμικές συνδέσεις και σκόπιμες συγχύσεις με την Ελληνική τής Μακεδονίας). Τρίτη γλωσσική παραχάραξη - εξίσου απύθμενης θρασύτητας - είναι η προσπάθεια δημιουργίας σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα με βάση τη δήθεν ταυτότητα τής γλώσσας μικρής ομάδας Ελλήνων με την ψευδώνυμη Μακεδονική των Σκοπίων και το ψευδεπίγραφο Μακεδονικό κράτος των Σκοπίων.

Η όλη υπόθεση θα ήταν για γέλια, αν είχαμε μόνο δείξει εγκαίρως στη διεθνή Κοινότητα πόσο γελοία είναι. Τώρα έχει γίνει και προκλητική και ίσως έξωθεν πολλαπλώς εκμεταλλεύσιμη καθ’ εαυτήν και στις προεκτάσεις της.

---

1. Γ. Μπαμπινιώτη (επιστημ. εκδ.): Η γλώσσα τής Μακεδoνίας. Η αρχαία Μακεδoνική και η ψευδώνυμη γλώσσα των Σκoπίων. (Αθήνα, 1992: Ολκός), 276 σελ. [Περιλαμβάνει μελέτες των: Γ. Μπαμπινιώτη, Γ. Χατζιδάκι, Ν. Π. Ανδριώτη, Μ. Σακελλαρίου, Ι. Καλλέρη, Α. Ι. Θαβώρη, Γ. Ντελόπουλου, Α. Παναγιώτου.]2. Γ. Μπαμπινιώτη: Η θέση τής Μακεδoνικής στις αρχαίες ελληνικές διαλέκτoυς. Περιοδικό Γλωσσoλoγία 7-8 (1989), σ. 53-69.

3. Ο μεγάλος ιταλός ινδοευρωπαϊστής γλωσσολόγος Vittore Pisani (Il Macedonico, περιοδικό Paideia 12, 1957, σ. 250) γράφει «πράγματι ο όρος μακεδονική γλώσσα [εννοεί τη γλώσσα των Σκοπίων] είναι προϊόν πολιτικής ουσιαστικά προέλευσης». Ο δε ειδικός σλαβιστής γλωσσολόγος, ο Γάλλος Αndrι Vaillant (Le probleme du Slave Macidonien περιοδικό Bulletin de la Sociitι de Linguistique de Paris 39, 1938, σ. 205), είναι αυτός που τονίζει ότι «το όνομα Bulgari είναι στην πραγματικότητα η εθνική ονομασία των Σλάβων τής Μακεδονίας, πράγμα που δείχνει πως (οι Σλάβοι τής περιοχής αυτής) υιοθέτησαν το όνομα Βούλγαροι που τους έδωσαν οι Σέρβοι».

4. Ο γερμανός γλωσσολόγος Heinz Wendt, (Sprachen 1961, σ. 285, λ. Slawische Sprachen), μιλώντας για τις σλαβικές γλώσσες, λέει: «Αν κατατάξει κανείς τις σλαβικές γλώσσες με βάση τη σημερινή τους δομή, πρέπει να θεωρήσει τη Βουλγαρική και τη Μακεδονική, [εννοεί τη γλώσσα των Σκοπίων] λόγω των εξεχουσών δομικών ιδιαιτεροτήτων τους, ως αυτοτελή ομάδα και να την αντιπαραθέσει προς όλες τις άλλες σλαβικές γλώσσες».

Ο κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης είναι καθηγητής της Γλωσσολογίας, πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, τ. πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15426&m=B16&aa=1

Quote

Czech Balkanologist Vladimir Sis in his book about Macedonia

Quote

Quote

Prof. Dr Ivan Kochev - Sofia University, newspaper “Kontinent” - 17.10.1997

Quote

— Encyclopedia of Language and Linguistics (1994)

Fr. Scholz, “Slavische Etymologie”, 1966, p.61.

V. Pisani, “Il Macedonico”, in, “Paideia” 12 (1957), p.250.

“……….the nucleus of the Macedonian vocabulary consists of words which have exact correspondence in Greek.The importance of these words and the archaic phonological character of Macedonian lead to the conclusion that these are not borrowings but inherited words: this fact is confirmed by the genetic unity of Macedonian and Greek.
Moreover, the numerous lexical and phonological isoglosses in Macedonian and the different Greek dialects confirm the supposition of genetic unity.” 

Vladimir I. Georgiev, “Introduction to the History of the Indo-European Languages”, Sofia 1981, p. 169

Several etymological interpretations ave been attempted and assumptions have been made concerning the origin of the name of Florina. According to one mythological interpretation the name of the town derives from the mythical Dioskouros Kastoras and his ally Floris. The Byzantine historian kantakouzinos refers to the Byzantine castle Flerinon or Hlerinon , the secretary of the Enetic Republic G. Cavazza on his wary from Ahrida in 1591 passes by through Fluribelli; where as the Turkish interpretation of the town’s name, salvaged by the Albanian invaders of the 17th and 18th century, refers to the Filourina version which dervies frm filouri meaning old coin. In 1750 the name Herinos or Filorina appears in ecclesiastical documents.

“For a long while Macedonian onomastics, which we know relatively well thanks to history, literary authors, and epigraphy, has played a considerable role in the discussion. In our view THE GREEK CHARACTER OF MOST NAMES IS OBVIOUS and it is difficult to think of a Hellenization due to wholesale borrowing. ‘Ptolemaios’ is attested as early as Homer, ‘Ale3avdros’ occurs next to Mycenaean feminine a-re-ka-sa-da-ra- (’Alexandra’), ‘Laagos’, then ‘Lagos’, matches the Cyprian ‘Lawagos’, etc. The small minority of names which do not look Greek, like ‘Arridaios’ or ‘Sabattaras’, may be due to a substratum or adstatum influences (as elsewhere in Greece). MACEDONIAN MAY THEN BE SEEN AS A GREEK DIALECT, characterised by its marginal position and by local pronunciations (like ‘Berenika’ for ‘Ferenika’, etc.). Yet in contrast with earlier views which made of it an Aeolic dialect (O.Hoffmann compared Thessalian) we must by now think of a link with North-West Greek (Locrian, Aetolian, Phocidian, Epirote). This view is supported by the recent discovery at PELLA OF A CURSE TABLET (4th cent. BC) which may well be the FIRST ‘MACEDONIAN’ TEXT ATTESTED (provisional publication by E.Voutyras; cf. the Bulletin Epigraphique in Rev.Et.Grec.1994, no.413); the text includes an adverb ‘opoka’ which is not Thessalian. We must wait for new discoveries, but we may tentatively conclude that MACEDONIAN IS A DIALECT RELATED TO NORTH-WEST GREEK.”

Olivier Masson, French linguist, “Oxford Classical Dictionary:Macedonian Language”, 1996

“Before the times of the national unity installed by the Macedonians around the middle of the 4th century BC, Greece was composed of many regions or city states[…] That they [Dorians] were related to the North-West Dialects (of Phocis, Locris, Aetolia, Acarnania and Epirus) was not perceived clearly by the ancients. “

• Sylvain Auroux, French linguist, “History of the Language Sciences: I. Approaches to Gender II. Manifestations”, p.439

The problem of the nationality of the Macedonians has been studied a great deal. Otto Hoffman with linguistics as his starting point solved it CORRECTLY AND DECISIVELY WHEN HE ACCEPTED THAT THE MACEDONIANS WERE GREEKS

F. Munzer, German linguist, “Die Politische Vernichtung des Griechentums”, Leipzig 1925, p. 4

Some years back, a German linguist by the name Otto Hoffmann wrote a book with the title “Makedonians, their language and their Ethnicity“. Hoffman analyzed the paradoxical or idiomatic words (calling them languages),which past grammaticals, lexicographers and more in general everyone engaged around the Hellenic language had noted them as “worthy to be analyzed” in Makedonia.

To begin with, all those people were believing that the Makedonian language was an Hellenic dialect, and exactly this is the reason mentioning certain of its peculiarities, had they believe that the Makedonian language was alien to that Hellenic one, there was not a reason mentioning those Makedonian paradoxical and/or idiomatic “languages”. According to the same Hoffmann his conclusions after “supervising” other peoples work are the following:

“”And now after supervising the ancient Makedonian linguistic thesaurus we are posting the decisive question, if what is adding to the Makedonian language its character,are the hellenic or the barbarian elements of it,the responce can not be of any doubts. From the 39 “languages” that according to Gustav Mayer their form was “completely alien” has been proven after this research of mine,that 10 of them are clearly Hellenic,with 4 more possibly dialectical forms of common hellenic words,so from the entire collection are remaining only 15 words appearing to be justifiable or at least suspected of anti-hellenic origins.Adding to those 15, few others which with regards their vocals could be hellenic,without till now being confirmed as such,then their number, in comparison to the number of pure hellenic ones in the Makedonian language,is so small that the general Hellenic character of the Macedonian linguistic treasure can not be doubted.

The important thing about the Makedonian language is the fact that the alien and foreign to the Hellenic language words in it, are limited in a very narrow circle of objects and thoughts. Prominent as groups are those of names for plants,animals,foods,drinks,wa*r and fighting items and various names of dressing items. However in the Makedonian language there is absolutely not one barbarian word having relation to the governing of the society,military or confering justice. There is the worshipping of the ancient god Savadion, same as the one for the ancient Hellenic Gods, after which the Makedonian named the months of the year.

In Hellas we had the meeting of two civilizations, from which the superior one, that Hellenic represented by the Kings and the nobles became the base for the Makedonian society. Was this Hellenic civilization a pure Makedonian one or it was imported in the country from outside? Are the Hellenic words in the Makedonian language pure Makedonians or they were accepted as loans from the Hellenic? If such loaning happened, it must have happened in very old times. The already mentioned “”languages”” are not derived from the Attick dialect or the “Common-Koinh” Hellenic one. Not only this, but they are not connected with the Attick dialect that was “imported” by Phillip and Alexander in their society and political organization. Those words are formed in an extremely ancient manner, they are to be found just in Makedonia and they are very dialectical. Such statement is especially important. If somehow we can define and connect those Macedonian “languages” with a specific hellenic dialect,then we have a solid base for their definition.

The fact that the ancient Makedonian history is guarded with distrust might be somehow justified to partial ignorance of that early Makedonian history. However once in Makedonia time arrived for the reigning of Alexander the 1st and Archelaos, the mood has been changed. There is the first connection-contact between Amyntas the 1st and Hippias an Hellene (Herodotus 5-92g) in the land of Anthemus (Herodotus 5-94)…….

“”Before he went,Amyntas of Macedon offered him Anthemus,and the Thessalians Iolcus……………”

Next comes the close relation of Alexander the 1st and 2nd, Macedon’s and Amyntas’ sons and the Hellenes. One participates in the Olympic games ( Herodotus 5-22) Amyntas’ son favors the Hellenes in their wars against the Persians.(Herodotus 9-44,45).

Alexander, Amyntas’ son becomes in 480 B.C honorable citizen,console and beneficiary (Herodotus 8-136) “…..secondly,becaue he was well aware that Alexander’s friendship with Athens was an official relation,and was backed by deeds.””………….. Perdikkas is ally and friend of the Athenians (Thukididis 1-57), “…………..and Perdikkas son of Alexandros,king of Macedon,formerly an ally and friend,had been turned into an enemy.””……….. Archelaos not only he maintains friendly political relations with Athens but he is also inviting Athenian poets in his court.Euripedes and Agathon spend in his court the last years of their lives, and as is the case with the SKOPIANS and the Bulgars these days and their so-called different languages, no translators were in need to translate from Greek to Makedonian.

Those Makedonian idiomatism-”languages” are proving one thing and one alone.That neither Athens or the Ionian cities brought to the Makedonians the Hellenic language,since in those dialects clearly exist the influence of the Thessalian dialect!

But in that case the Makedonian linguistic treasure should be accepted not only as a loan from the Thessalians, but an early one as well,since once in Makedonia the Athenian dialect arrived, the Thessalian one couldn’t be consider as competitor.

With regards the names of the Royal House of the Argeades, Hoffman is stating: “” None of the names of the Royal House of the Argeades is of Barbarian origins,the roots of the words and their formation is HELLENIC IN EVERYTHING.Loan from the Hellenic Myth might be the name Orestes and possibly the name Menelaos””

Further down Hoffmann considers 40 names of official Makedonians found on an inscription from 423 B.C adding:

“”In final analysis it is possible that the name VYRGINON KRASTWNOS is of Thracian origins,while independent remains the name DIRVE…..ALL the other names are BEAUTIFULL,CLEAR,HELLENIC CONSTRUCTIONS and only two of them NEOPTOLEMOS and MELEAGROS could have been loans from the HELLENIC MYTHOLOGY.

Hoffmann considers the names of the populations of upper or Western Makedonia including the Orestians(Kastoria),Eordians(P*tolemais-Arnissa),Tymfaians(Pi*ndos-Konitsa), Elimiotians(Kozani),and Lyngestians(Florina-Monastiri. He considers and analyzes the names of the King’s body-guards,of the generals,of the administrative employees,of the leaders of the Makedonian cavalry,the leaders of the name and army,and those of many other common people of the 5th and 4th and even later centuries. His conclusions?

“”THE NAMES OF THE GENUINE MAKEDONIANS AND THOSE BORN OF MAKEDONIAN PARENTS ,ESPECIALLY THE NAMES OF THE ELITIC CLASS AND NOBLES,IN THEIR FORMATION AND PHONOLOGY ARE PURELY HELLENIC.”

And he continues,,,
“”The general Hellenic character of the Makedonians linguistic treasure can not be disputed even in case some of them might be loans from the Hellenic Mythology or from non-hellenic myths or for the better pre-hellenic myths (Teytamos-Marsyas-Seilinos….*).
The reason? Both Hellenic mythology and pre-hellenic SUCH, contributed many of their names not only in the Makedonian but as well in thegeneral hellenic vocabulary of names. Names that in their phonology and the laws governing their formations are
clearly different than those Thracians and Illyrians,and they can not even be used as “in between” those and the hellenic ones.

So………if someone not agreeing with the Hellenism of the Makedonians, then naturally has to accept the fact that during the 6th and 5th centuries B.C,the Makedonians dropped their ……Makedonian names and they………..introduced the Hellenic ones substituting theirs!

However, if their names were their original ones and in such a way since the names are clearly hellenic and the Makedonians were of pure Hellenic origins, one MUST conclude that the hellenic linguistic treasure,was not taken as a loan from the Thessalians,but it was their own ETHNIC inheritance!

The Hellenic civilization and the Hellenic language did not migrated from Thessaly to alien nations,tribes,and races within the Makedonian lands”

Otto Hoffmann “Die Makedonien”