A. Testimonia

(a) In a scene from the Attic comedy “Macedonians”, by the 5th-century writer Strattis, an Athenian asks ή σφύραινα δ‘ έ‘στι τίς;(’sled-fish, what do you mean?), and a Macedonian replies “κέστραν μεν ΰμμες ώττικοΐ κικλήσκετε“ (’wha ye Attics ca’ a hammer-fush, ma freen’). In order to appreciate the value of the Macedonian’s reply for the problem under dis­cussion, we must not forget that, as is clear from many passages in Aristophanes, the Attic comedians made their non-Greeks speak broken Greek with an admixture of bar­barian words (some of them imaginary), while Lacedaemo­nians, Megarians, Boiotians and other Greeks spoke in their own dialects (albeit with a number of inaccuracies). The Macedonian’s reply is in good Greek with dialect (ΰμ­μες, σφύραινα) and archaizing (κικλήσκετε) elements.

(b) The ancient Geographer Strabo in his description of Macedonia writes:

Strabo 7.7.8: “But some go so far as to call the whole of the country Macedonia, as far as Corcyra, at the same time stating as their reason that in tonsure, language, short cloak, and other things of the kind, the usages of the inhabitants are similar”

Interestingly, we learn from the account of Strabo that Macedonians spoke similar language to the people “as far as Corcyra”. Today we know Epirotes spoke a North-West Greek so obviously the North-West Greek dialect was also spoken by Macedonians.

(c) Plutarch tells us the story of the infant Pyrrhus when his companions tried to save Pyrrhus from Molossians and while heading to the court Of Glaucias, they came across Megara, a Macedonian village in the other side of where they were standing. Apparently the Macedonian peasants were able to read the message of the Epirotes guards of Pyrrhus since they spoke the same language, thus they helped them.

Plutarch Pyrrhus II.1: “one recollecting himself, stripped off a piece of bark from an oak, and wrote on it with the tongue of a buckle, stating the necessities and the fortunes of the child, and then rolling it about a stone, which was made use of to give force to the motion, threw it over to the other side, or, as some say, fastened it to the end of a javelin, and darted it over. When the men on the other shore read what was on the bark, and saw how time pressed, without delay they cut down some trees, and lashing them together, came over to them. And it so fell out, that he who first got ashore, and took Pyrrhus in his arms, was named Achilles, the rest being helped over by others as they came to hand.”

(d) Another piece of evidence connecting the North-West Greek lnaguage of Epirotans with Macedonians comes from Pyrrhus life. Pyrrhus planted some of his Epirotes into Macedonian army, retending to be Macedonians while urging Macedonians to get rid of Demetrius. This could be done only if Epirotes spoke the same Greek dialect as Macedonians.

Plutarch Pyrrhus XI.4: “But while he lay encamped there near him, many who came out of Beroea infinitely praised Pyrrhus as invincible in arms, a glorious warrior, who treated those he had taken kindly and humanely. Several of these Pyrrhus himself sent privately, pretending to be Macedonians, and saying, now was the time to be delivered from the severe government of Demetrius, by coming over to Pyrrhus, a gracious prince, and a lover of soldiers.”

(e) In the Philotas affair, it becomes even clearer Macedonian is a Greek dialect, since Philotas explicitely states that using the Koine would make his speech “easier to understand“, indicating that Macedonian dialect was not incomprehensible to the non-Macedonians, but a bit more difficult to understand. In fact, the whole incident shows the Macedonian dialect was not that different from the Koine and could be understood eventhough it had some difficulty by other Greeks. This also explains the quick disappearance of the Macedonian dialect and the quick adoption of the Koine from Macedonians.

Curtius VII 9.25 - 11.7: “Alexander speaks: “The Macedonians are going to judge your case,” he said. “Please state whether you will use your native language before them.”Philotas: “Besides the Macedonians, there are many present who, I think, will find what I am going to say easier to understand if I use the language you yourself have been using, your purpose, I believe, being only to enable more people to understand you.”

(f) Alexander the Great, having selected thirty thousand Per­sian youths, gave an order that they were ‘to learn Greek language and be trained in the use of Macedonian weapons’ From this it may be deduced that the Macedonian soldiers spoke Greek: it would be pointless to teach the young Persians who were fighting along with Macedonians in a language that the Macedonians did not understand.

Plutarch’s Alexander, 47,6: he also ordered that the troop of Persians “should learn the Greek language and be trained to use Macedonian weapons” (εκέλευε γράμματά τε ελληνικά μανθάνειν καί μακεδονικοίς όπλοις εντρέφεσθαι)

(g) In fact, Alexander and the Macedonians disseminated the Greek language throughout the world they conquered; Alexander gave an order that the inscriptions which were in a foreign language were to be explained in Greek, so that they would be comprehensible to his troops.

Plutarch’s Alexander, 69,2: After reading the inscription, he ordered it to be repeated below in Greek language (τήν επιγραφήν αναγνούς εκέλευσεν ελληνικοίς υποχαράξαι γράμμασιν)

(h) An Ambassador of Macedonia, speaking to the Aitolians in 200 B.C. says the Macedonians, the Aitolians and the Akrnanians that they spoke the same language.

T. Livius XXXI,29, 15: Aetolians, Acarnanians, Macedonians, men of the same language.

(i) In another Instance we learn about the Branchidae, a Greek people, who, on the orders of Xerxes, when he was returning from Greece, had emigrated from Miletus and settled elsewhere. While the culture of their forebears had not yet disappeared though they were now bilingual, the foreign tongue (Persian) had gradually eroded their own. Long afterwards while Alexander came to their place, we find in literary sources that Macedonians spoke the same Greek Language like the Greek-Speaking Branchidae!!

Curtius VII.5.29: “So it was with great joy that they welcomed Alexander, to whom they surrendered themselves and their city. Alexander called a meeting of the Milesians in his force, for the Milesians bore a long-standing grudge against the Branchidae as a clan. Since they were the people betrayed by the Branchidae, Alexander let them decide freely on their case, asking if they preferred to remember their injury or their common origins. But when there was a difference of opinion over this, he declared that he would himself consider the best course of action.When the Branchidae met him the next day, he told them to accompany him. On reaching the city, he himself entered through the gate with a unit of light-armed troops. The phalanx had been ordered to surround the city walls and, when the signal was given, to sack this city which provided refuge for traitors, killing the inhabitants to a man. The Branchidae, who were unarmed, were butchered throughout the city, and neither community of language nor the olive-branches and entreaties of the suppliants could curb the savagery. Finally the Macedonians dug down to the foundations of the city walls in order to demolish them and leave not a single trace of the city.”

(j) Their Greek speech is indicated further by Pausanias who says that the inhabitants of Messene recognized the intruders as Makedones, from their weapons and speech, which at the time suggest that the Macedonian speech was understood by the populace of Messene.

Pausanias Messeniaka XXIX, 3: “When day dawned and the inhabitants had realized the danger that beset them, they were at first under the impression that the Lacedaemonians had forced an entry into the town, and attacked them more recklessly owing to their ancient hatred. But when they discovered from their equipment and speech that it was the Macedonians and Demetrius the son of Philip, they were filled with great fear, when they considered the Macedonian training in warfare and the good fortune which they saw that they enjoyed in all their ventures.”

(k) Laomedon was a billingual Macedonian and furthemore Arrian informs us that he was speaking Greek and Persian. Therefore we have another indirect evidence of Macedonian being Greek.

Arrian. Anab. 3.6.6: Erigyius the command of te allied cavalry and his brother Laomedon, who happened to be fluent in the Persian language as in Greek, was put in charge of prisoners of war. (Λαομέδοντα δὲ τὸν τούτου ἀδελφόν, ὅτι δίγλωσσος ἦν ἐς τὰ βαρβαρικὰ γράμματα, ἐπὶ τοῖς αἰχμαλώτοις βαρβάροις)

(l) Moreover another strengthening evidence comes from the event where Macedonians in a man wearing a Greek chlamys, dressed in Greek and speaking Greek. These Macedonians are moved into emotion and jubilation when they heard Greek being spoken and learned from him that Alexander’s camp was not far away.

Arrian, “The Indica” XXXIII: There a man appeared to them, wearing a Greek cloak, and dressed otherwise in the Greek fashion, and speaking Greek also. Those [Macedonians] who first sighted him said that they burst into tears, so strange did it seem after all these miseries to see a Greek, and to hear Greek spoken. They asked whence he came, who he was; and he said that he had become separated from Alexander’s camp, and that the camp, and Alexander himself, were not very far distant. Shouting aloud and clapping their hands they brought this man to Nearchus.

(m) Last but not least, we find on Livius account a testimony where the Roman General Paulus makes an announcement and Gnaeus Octavius  to be translated it in Greek so that the Macedonian population comprehends it.

T. Livius, XLV: General Paulus of Rome surrounded by the ten Commissioners took his official seat surrounded by the whole crowds of Macedonians…Paulus announced in Latin the decisions of the Senate, as well as his own, made by the advice of his council. This announcement was translated into Greek and repeated by Gnaeus Octavius the Praetor-for he too was present.

Conclusion:

Despite the lack of Macedonian texts written in the local language, the literary sources point out ancient Macedonian to be a Greek dialect and more specifically a North-West Greek dialect akin to the dialect spoken by Epirotes.

Bibliography:

Mihael Sakellariou, “Macedonia – 4000 years of Greek history”,

Elias Kapetanopoulos, “Xennias Makedonizwn”

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΗ ΜΙΚΡΗ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ

Με την αλλαγή φρουράς στον Λευκό Οίκο στις πρόσφατες αμερικανικές εκλογές και την επάνοδο των Δημοκρατικών στην εξουσία, ανοίγει ουσιαστικά ξανά το θέμα των Βαλκανίων, ως συνέχεια του έργου της κυβέρνησης του Μπίλ Κλίντον.

Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας έχει παγιωθεί πλέον και η φαινομενική εκκρεμότητα του θέματος των Σκοπίων πλησιάζει στη λύση του..

Ρόλο κλειδί στις εξελίξεις θα παίξουν τρεις σημαντικοί παράγοντες.

Οι δυο είναι ορατοί στην διεθνή κοινότητα –Ηνωμένα Έθνη και Ε.Ε.- ενώ ο τρίτος που ακούει στο όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ στο νομό της ΠΕΛΑΓΟΝΙΑΣ και που θα παίξει σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις, έχει πάρει το δρόμο της αποκάλυψης.

Το Πρώτο και κύριο που απασχολεί τους Αμερικανούς, είναι η παγίωση της κρατικής οντότητας του Κοσσόβου και η πλήρη εξομάλυνση παράλληλα των σχέσεων με τους Σέρβους, αλλά ΚΥΡΙΩΣ με τους …Ρώσους.

Γι αυτό και ο προσανατολισμός πλέον προς τη λύση της προσάρτησης στην Σερβική κυριαρχία, των Σερβικών περιοχών του Κοσσυφοπεδίου, μοιάζει αναπόφευκτος.

Στην περίπτωση αυτή όμως αυτόματα, εμπλέκεται ο Πρώτος παράγοντας του εδάφους των Σκοπίων, που ακούει στο όνομα Αλβανοί της περιοχής του Τετόβου.

Με δεδομένη την απόσχιση της Μιτροβίτσας, το Κόσσοβο για να σταθεί ως κρατική οντότητα στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, έχει ανάγκη των εδαφών αλλά κυρίως των καθαρών αλβανικών πληθυσμών της περιοχής του Τετόβου.

Το πρώτο κομμάτι του πάζλ μπήκε στη θέση του.

Είναι αδιαμφισβήτητο επίσης το γεγονός εδώ και καιρό και γνωστό στον διεθνή παράγοντα, η ύπαρξη 150.000 και πλέον κατοίκων των Σκοπίων που κατέχουν ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟ διαβατήριο.

Η εμφάνιση του Γκεοργκιέφσκι εξάλλου ξανά στην πολιτική σκηνή των Σκοπίων, βρίσκεται προ των Πυλών.
Να υπενθυμίσουμε απλά στο σημείο αυτό, ότι ο Γκεοργκιέφσκι ήταν κάποτε πρωθυπουργός των Σκοπίων, που ανακάλυψε αργότερα το …αυτονόητο: ότι είναι ΒΟΥΛΓΑΡΟΣ!

Οι φωνές που θα μιλούν για ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΕΘΝΟΤΗΤΑ η οποία υπέστη ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ την περίοδο της Γιουγκοσλαβικής ΚΑΤΟΧΗΣ επί δικτατορίας ΤΙΤΟ, να είστε απολύτως σίγουροι ότι θα αρχίσουν να αυξάνονται με …γεωμετρική πρόοδο τους αμέσως επόμενους μήνες και η επιβεβλημένη σιωπή που υποδείχτηκε από τους ΡΕΜΠΟΥΜΠΛΙΚΑΝΟΥΣ τα τελευταία 8 χρόνια στη ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ θα σπάσει!

Η εξάπλωση της Βουλγαρικής επικράτειας προς δυτικά, έχει ξεκινήσει!
Εδώ μπαίνει και το δεύτερο κομμάτι του παζλ στη θέση του.

Και αρχόμαστε στον τρίτο παράγοντα της ΛΥΣΗΣ του προβλήματος των Σκοπίων, που ακούει στο όνομα ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ στην ευρύτερη περιοχή της Πελαγονίας.

Με την πρόσφατη διαδήλωση των Ελληνικών οργανώσεων στις 28 Οκτωβρίου στη Νέα Υόρκη, μπροστά από το κτήριο των Ηνωμένων Εθνών, με κύριο σύνθημα ‘ΝΤΡΟΠΗ ΣΤΗΝ ΠΓΔΜ’ και ‘ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ’, έχει ανοίξει ο δρόμος για να έρθει στην επιφάνεια η μεγάλη ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ μειονότητα των Ελλήνων που ζουν στην περιοχή της Πελαγονίας εδώ και εκατοντάδες χρόνια.

Είναι οι περήφανοι Ελληνόβλαχοι στην πλειοψηφία τους.

Είναι άνθρωποι που κυνηγήθηκαν από το δικτατορικό καθεστώς του ΤΙΤΟ – και που για λόγους της Ελληνογιουγκοσλαβικής φιλίας και του ΝΑΤΟ η Ελλάδα σιωπούσε-και συνεχίζουν να υφίστανται καταπιέσεις και περιορισμό της αυτοδιάθεσής τους από το ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ καθεστώς του VMRO.

Αυτά που τράβηξε ο Αλβανικός πληθυσμός από τους Γιουγκοσλαβοποιημένους ΒΟΥΛΓΑΡΟΥΣ των Σκοπίων τόσα χρόνια, μπροστά σε αυτά που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν στην ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ελληνική μειονότητα των Βλάχων οι ίδιοι δολοφόνοι, μοιάζουν με παιδικό όνειρο!

Καταπίεση, φυλακίσεις, εκβιασμοί!

Η βίαιη αλλαγή των ονομάτων για να εξαφανιστεί τεχνικά η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ μειονότητα από τον ΤΙΤΟ στα Σκόπια, έπεσε στο κενό.
Η πολιτιστική γενοκτονία που επιχειρήθηκε να εφαρμοστεί και στους Έλληνες, δεν έπιασε!
Αυτό που έπαθε ο Βουλγαρικός πληθυσμός των Σκοπίων από τον ΤΙΤΟ, δεν το έπαθε ο Ελληνικός!
Έμεινε ζωντανή η πίστη του στο Πατριαρχείο, έμεινε ζωντανή η ΓΛΩΣΣΑ η ελληνική.

Η προσπάθεια να καταγραφεί αυτή η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ μειονότητα των Σκοπίων από τις ελληνικές αρχές τα τελευταία χρόνια, βρήκε πρόσφορο έδαφος, με δεδομένο το γεγονός ότι το ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ καθεστώς του Γκρουέφσκι έχει σπείρει την τρομοκρατία.

Υπάρχουν δυο γνωστές περιπτώσεις στην διεθνή κοινότητα τρομοκρατίας του καθεστώτος των Σκοπίων.

Η πρώτη αφορά την οικογένεια ΠΑΠΟΥΛΗ, Βλάχων κατοίκων των Σκοπίων, οι οποίοι εξαναγκάστηκαν να αλλάξουν το επίθετό τους σε KOSTOF και σήμερα το ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ καθεστώς του Γκρουέφσκι τους απαγορεύει να ξαναπάρουν πίσω το κανονικό τους όνομα!

Η δεύτερη υπόθεση, αφορά τον επίσης Βλάχο Νίκο Κωνσταντινίδη κάτοικο Μοναστηρίου http://www.youtube.com/watch?v=KLfPoaQIeKM ο οποίος βγαίνει επίσημα και επώνυμα και δηλώνει ότι είναι Έλληνας και δέχεται απειλές κατά της ζωής του από τους καθεστωτικούς του Γκρουέφσκι.

Χιλιάδες είναι οι Βλάχοι που στενάζουν κάτω από την ΝΑΖΙΤΙΚΗ μπότα του Γρουέφσκι. Ένας πρόχειρος υπολογισμός του προξενείου μας στο Μοναστήρι τους υπολογίζει περίπου κοντά στις 150 με 200 χιλιάδες.

Αυτό είναι και το τρίτο κομμάτι του πάζλ, ο νομός της ΠΕΛΑΓΟΝΙΑΣ, που θα κολλήσει –όταν έρθει εκείνη η ώρα-ξανά στην μητέρα Ελλάδα.

Αναστάσιος Καζαντζίδης
Εκπαιδευτικός-αρθρογράφος
Υ.Γ.
Η λύση που ήρθε πρόσφατα στη δημοσιότητα από την ίδια τη CIA, μιλάει για δημοψηφίσματα που θα γίνουν για να αποφασίσουν οι πληθυσμοί των Σκοπίων σε ποιες χώρες θέλουν να ενσωματωθούν: Βουλγαρία, Κόσσοβο και Ελλάδα.
see english version, here>>

taxalia blog

BY CHICAGOGEORGE

Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗΣ

Είναι αληθινά άξιο περιεργείας (και μελέτης) πώς μια τόσο μικρή χώρα, τα Σκόπια, μπορεί να έχει τόσο μεγάλες φιλοδοξίες (και απαιτήσεις) αλλά και τόσο μικρή επαφή με την πραγματικότητα. Επειδή μάλιστα τις τελευταίες εβδομάδες στην (έξωθεν υπαγορευόμενη) πολιτική των Σκοπίων «παίζει» και το θέμα τής γλώσσας, τής (ψευδώνυμης) «μακεδονικής» γλώσσας των Σκοπίων και τής (επινοηθείσης) «μειονότητας» που μιλάει δήθεν επίσης τη «Μακεδονική» των Σκοπίων, αξίζει να πούμε τα πράγματα με το «επιστημονικό» όνομά τους, όπως το έχουμε ήδη κάνει από το 1992 με τον συλλογικό τόμο που εκδώσαμε με τίτλο «Η γλώσσα τής Μακεδονίας: Η αρχαία Μακεδονική και η ψευδώνυμη γλώσσα των Σκοπίων»1 (Ας σημειωθεί ότι η Ελληνική Πολιτεία δεν έστερξε ποτέ - μολονότι ζητήθηκε - να προβεί σε έκδοση τού βιβλίου στην αγγλική γλώσσα, ώστε να γίνουν ευρύτερα γνωστές οι ελληνικές επιστημονικές θέσεις επί τού θέματος.)

 Οσο ενδιαφέρει το θέμα μας και για να καταλάβει ο αναγνώστης τι πράγματι συμβαίνει, εξηγούμε ότι έχουμε τρεις γλώσσες που είτε διαφέρουν τελείως μεταξύ τους (η Ελληνική τής Μακεδονίας από τη σερβοβουλγαρική γλώσσα των Σκοπίων καθώς και από τη βουλγαρικής προελεύσεως διάλεκτο που είναι γνωστή ως Σλαβομακεδόνικα) είτε διαφέρουν μερικώς (η Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων από το βουλγαρικό ιδίωμα που μιλήθηκε - σε περιορισμένη έκταση - σε συνοριακές περιοχές τής Ελλάδος από έλληνες ομιλητές, οι οποίοι μαζί με την Ελληνική γνώριζαν - οι μεγαλύτερες ηλικίες - και τα λεγόμενα Σλαβομακεδόνικα).

* Η Ελληνική τής Μακεδονίας

Είναι η κατ’ εξοχήν Μακεδονική, δηλαδή η Ελληνική που μιλούσαν οι Ελληνες τής Μακεδονίας από την αρχαιότητα και - στην εξέλιξή της - μέχρι σήμερα. Πρόκειται για τη γλώσσα τού Φιλίππου, τού Μεγάλου Αλεξάνδρου και των άλλων Ελλήνων τής αρχαίας Μακεδονίας, για μια αρχαία δηλαδή ελληνική διάλεκτο δωρικού περισσότερο χαρακτήρα2, που χρησιμοποιήθηκε κυρίως στον προφορικό λόγο, αφού στον γραπτό λόγο και στον επίσημο προφορικό λόγο υιοθετήθηκε νωρίς, για πολιτικούς λόγους, η αττική διάλεκτος στην οποία σώζονται χιλιάδες επιγραφών από τη Μακεδονία.

* Η Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων

Είναι η πρόσφατη - μέσα τού 20ού αιώνα - γλώσσα τού κράτους των Σκοπίων (το οποίο ιδρύθηκε, ως γνωστόν, επί Τίτο το 1944). Πρόκειται για μία βουλγαρική γλώσσα (ο αρχικός πληθυσμός τής περιοχής ήταν βουλγαρικός και πάντοτε οι Βούλγαροι διεκδικούσαν αυτή την περιοχή που θεωρούσαν δική τους - άλλωστε οι κάτοικοι τής περιοχής ονομάζονταν Bugari3 «Βούλγαροι»!). Η γλώσσα αυτή, με τεχνητό καθαρώς τρόπο, από ομάδα γλωσσολόγων που συγκροτήθηκε επί τούτω «εκσερβίστηκε» (!), εισήχθησαν δηλαδή σε αυτήν λεξιλόγιο και γραμματικά στοιχεία από τις γύρω περιοχές που μιλούσαν Σερβικά, ώστε να μειωθεί ο βουλγαρικός γλωσσικός χαρακτήρας της και να αποκτήσει σερβική γλωσσική μορφή, που ήταν απαίτηση τής Ενωμένης Σερβίας τού Τίτο, τής Γιουγκοσλαβικής δηλαδή Δημοκρατίας. Αρα, η γλώσσα των Σκοπίων είναι μια σερβοβουλγαρική γλώσσα4, μια τεχνητά εκσερβισμένη Βουλγαρική, που επιβλήθηκε ως επίσημη γλώσσα για προφανείς λόγους και που οι Βούλγαροι την ονόμασαν «κολισεφσκική» γλώσσα (ως επινόηση και εκτέλεση τού σκοπιανού πολιτικού Κολισέφσκι!). Από μόνοι τους οι Σκοπιανοί έδωσαν σε αυτή τη γλώσσα, τη Σερβοβουλγαρική, την παραπλανητική και ψευδώνυμη ονομασία «Μακεδονική» (!), ώστε να αποφύγουν τις βουλγαρικές διεκδικήσεις και να αποκρύψουν μαζί τη βουλγαρική προέλευση τής γλώσσας τους. Περαιτέρω, για να ιδιοποιηθούν με τον τρόπο αυτόν μιαν ονομασία (Μακεδονική) που τους προσέδιδε κύρος και ιστορικό βάθος (μέσω τής πλαστής ταύτισής τους με το ένδοξο και παγκοσμίως γνωστό όνομα τής Μακεδονίας τού Μ. Αλεξάνδρου) και, τέλος, - επειδή το θράσος τους δεν έχει όρια… (ας θυμηθούμε το αεροδρόμιο «Μ. Αλέξανδρος» των Σκοπίων (!) και τους σκοπιανούς στρατιώτες με αρχαιοελληνική ενδυμασία και σάρισα (!) που υποδέχτηκαν στα Σκόπια τον αρχηγό τής φυλής των Χούνζα στο Πακιστάν ως απογόνους τού Μ. Αλεξάνδρου (!) - για να προβούν σε πιθανές διεκδικήσεις οψέποτε θα δινόταν ευκαιρία αλλαγής των συνόρων στα Βαλκάνια. Με την ανοχή και την αβελτηρία τής επίσημης Ελληνικής Πολιτείας (μην ξεχνάμε ότι στις δεκαετίες ‘70 και ‘80 εθεωρείτο «εθνικιστικό» να μιλάς για τις παραχαράξεις των Σκοπιανών, στην εποχή δε τού Τίτο, για άλλους λόγους η αναφορά σε τέτοια θέματα εθεωρείτο ταμπού!) η ονομασία «Μακεδονία» για τα Σκόπια και «μακεδονική γλώσσα» για τη Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων διαδόθηκαν ευρύτερα και σχεδόν καθιερώθηκαν διεθνώς, δίνοντας έτσι το μοναδικό επιχείρημα που, με κάποια δόση αληθείας, υπερχρησιμοποιούν οι Σκοπιανοί.

* Τα Σλαβομακεδόνικα

 Είναι μια διάλεκτος ελάχιστων ελληνοβουλγαρικών συνοριακών περιοχών, όπου ένας μικρός αριθμός Ελλήνων παράλληλα με την Ελληνική γνώριζαν (οι παλαιότεροι) και μια βουλγαρικής προελεύσεως διάλεκτο, όπως συμβαίνει ανέκαθεν και παγκοσμίως με μερικές συνοριακές ομάδες τού πληθυσμού πλείστων χωρών. Ας σημειωθεί ότι λόγω τού δίγλωσσου χαρακτήρα των ομιλητών και λόγω τής διαφορετικής βουλγαρικής διαλεκτικής προέλευσής της και, βεβαίως, λόγω τού ότι αυτή η (αποκλειστικά προφορική) διάλεκτος δεν εκσερβίστηκε, όπως η Βουλγαρική των Σκοπίων, τα Σλαβομακεδόνικα δεν ταυτίζονται με τη Σερβοβουλγαρική των Σκοπίων. Τα Σκόπια, βεβαίως, με (αμερικανικής εμπνεύσεως;) Γκρουεφσκική επινόηση άρχισαν πρόσφατα να προκαλούν, ισχυριζόμενα ότι τα Σλαβομακεδόνικα είναι η ίδια δήθεν γλώσσα με την ψευδώνυμη «Μακεδονική» των Σκοπίων και άρα στην Ελλάδα υπάρχει λόγω τής γλώσσας σκοπιανή μειονότητα, που πρέπει να αναγνωρίσει η Ελλάδα!.. Πρόκειται για παρανοϊκή σύλληψη, που προσφέρεται για ευφάνταστη θεατρική παράσταση με πιθανό τίτλο «Από τον Κολισέφσκι στον Γκρούεφσκι»!

* Οι τρεις γλωσσικές παραχαράξεις

Από τη σύντομη αυτή προσέγγιση ενός πολύ μεγάλου στη σημασία του θέματος με ποικίλες προεκτάσεις (εθνικές, πολιτικές, ιστορικές, πολιτισμικές κ.ά.) φαίνονται, νομίζω, οι γλωσσικές παραχαράξεις που έχουν διαπραχθεί από πολιτικά, κυρίως, πρόσωπα μιας μικρής χώρας που δεν τη χωρίζει, στην πραγματικότητα, τίποτε από την Ελλάδα. Πρώτη γλωσσική παραχάραξη είναι εκείνη τού ονόματος των Σκοπίων, που ανεχτήκαμε - είναι αλήθεια και είναι δική μας ασυγχώρητη ιστορική ευθύνη - να ονομασθεί Μακεδονία ό,τι προηγουμένως αποκαλείτο «περιοχή τού Βαρδάρη» (Vardarska Banovina). Δεύτερη γλωσσική παραχάραξη τής Βουλγαρικής ή Σερβοβουλγαρικής γλώσσας των Σκοπίων ως Μακεδονικής (με προφανείς συνειρμικές συνδέσεις και σκόπιμες συγχύσεις με την Ελληνική τής Μακεδονίας). Τρίτη γλωσσική παραχάραξη - εξίσου απύθμενης θρασύτητας - είναι η προσπάθεια δημιουργίας σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα με βάση τη δήθεν ταυτότητα τής γλώσσας μικρής ομάδας Ελλήνων με την ψευδώνυμη Μακεδονική των Σκοπίων και το ψευδεπίγραφο Μακεδονικό κράτος των Σκοπίων.

Η όλη υπόθεση θα ήταν για γέλια, αν είχαμε μόνο δείξει εγκαίρως στη διεθνή Κοινότητα πόσο γελοία είναι. Τώρα έχει γίνει και προκλητική και ίσως έξωθεν πολλαπλώς εκμεταλλεύσιμη καθ’ εαυτήν και στις προεκτάσεις της.

---

1. Γ. Μπαμπινιώτη (επιστημ. εκδ.): Η γλώσσα τής Μακεδoνίας. Η αρχαία Μακεδoνική και η ψευδώνυμη γλώσσα των Σκoπίων. (Αθήνα, 1992: Ολκός), 276 σελ. [Περιλαμβάνει μελέτες των: Γ. Μπαμπινιώτη, Γ. Χατζιδάκι, Ν. Π. Ανδριώτη, Μ. Σακελλαρίου, Ι. Καλλέρη, Α. Ι. Θαβώρη, Γ. Ντελόπουλου, Α. Παναγιώτου.]2. Γ. Μπαμπινιώτη: Η θέση τής Μακεδoνικής στις αρχαίες ελληνικές διαλέκτoυς. Περιοδικό Γλωσσoλoγία 7-8 (1989), σ. 53-69.

3. Ο μεγάλος ιταλός ινδοευρωπαϊστής γλωσσολόγος Vittore Pisani (Il Macedonico, περιοδικό Paideia 12, 1957, σ. 250) γράφει «πράγματι ο όρος μακεδονική γλώσσα [εννοεί τη γλώσσα των Σκοπίων] είναι προϊόν πολιτικής ουσιαστικά προέλευσης». Ο δε ειδικός σλαβιστής γλωσσολόγος, ο Γάλλος Αndrι Vaillant (Le probleme du Slave Macidonien περιοδικό Bulletin de la Sociitι de Linguistique de Paris 39, 1938, σ. 205), είναι αυτός που τονίζει ότι «το όνομα Bulgari είναι στην πραγματικότητα η εθνική ονομασία των Σλάβων τής Μακεδονίας, πράγμα που δείχνει πως (οι Σλάβοι τής περιοχής αυτής) υιοθέτησαν το όνομα Βούλγαροι που τους έδωσαν οι Σέρβοι».

4. Ο γερμανός γλωσσολόγος Heinz Wendt, (Sprachen 1961, σ. 285, λ. Slawische Sprachen), μιλώντας για τις σλαβικές γλώσσες, λέει: «Αν κατατάξει κανείς τις σλαβικές γλώσσες με βάση τη σημερινή τους δομή, πρέπει να θεωρήσει τη Βουλγαρική και τη Μακεδονική, [εννοεί τη γλώσσα των Σκοπίων] λόγω των εξεχουσών δομικών ιδιαιτεροτήτων τους, ως αυτοτελή ομάδα και να την αντιπαραθέσει προς όλες τις άλλες σλαβικές γλώσσες».

Ο κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης είναι καθηγητής της Γλωσσολογίας, πρόεδρος του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, τ. πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών.

http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15426&m=B16&aa=1

One of the most valid and interesting accounts about Slavonic people is the one of Catholic Encyclopaedia. In the article related to the Slavs in America, it contains plenty of info about Slavonic people in general.

It makes clear the slavs migrating to US from Macedonia were BULGARIANS while ALL the accounts of “the greatest representatives of Slavonic linguistics” in 19th c. about classification of Slavic languages and peoples,  made it explicit there was NO ”Macedonian” language or people!!!!

A couple of days ago i read an article in the website Livius.org related to the history of ancient Macedonia.  The article is written by Jona Lendering, the owner of the website and admittedly he tries to give a neutral perspective, mainly due to the connection of the issue with modern politics. However his apparent neutrality is seriously hindered by some blatant inconsistencies the author commits. The purpose of this article is to contest Jona Lendering’s questionable claims about the ancient Macedonian language.

Claim:

However, there is some room for doubt. To start with, there are also Macedonian names that have no Greek parallel (Arridaeus or Sabattaras).

 Arridaeus (Gr: Αρριδαίος)

According to the account of the linguist Sakalis (source: ‘He Hellenike Tautotita ton arhaion Makedonon”

1. A citizen of the Greek island Kos (ii BC BCH 86 (1962) P. 275 no4,5)

2. Greek oikonomos of Laodike, ex-wife of Antiochus B’, king of the Seleukid kingdom.

Etymology: Derives from the greek word ‘Ari’ (An. Gr:άρι, Tr: much) + the adject. ‘Daios’ (An. Gr: Δάιος, Tr: frightening)

Therefore the claim “Arridaeus has no Greek paralel” is false.

Sabattaras (Gr: Σαβαττάρας)

The name appears in Inscription 269 (Second edition of  Sylloge dated to 300 BCE) referring to the the ‘proxenia‘ of Machatas, son of Sabattaras, originating from the Macedonian city Europos.

For starters, Machatas is a Greek name and most particularly its the Doric form of “Machetes” (Gr: Μαχητής, Tr: ‘Fighter‘)

Sabattaras appears to be an obscure case, in relation to the name’s origins but most likely it may be Thracian.

Points of interest:

-The root “Sabat” may be related to that of Sabazios, a Thraco- Phrygian god.

- The suffix “taras” may be appears to be Thracian, in the form of “Kotyotaras“.

- We should not forget that the Macedonians expanded from Makedonia (Pieria, Emathia) to regions populated by Thracians, after all and in essence Thrace has been incoporated into Macedonian kingdom much earlier than the date given. 

- The fact that Sabattaras is a SINGLE case, contrary to Arridaeus which appears to be somewhat common name in ancient Macedon, points out its the tiny EXCEPTION of the general rule which explicitely proves ancient Macedonians had Greek names. Rare cases of foreign names in Ancient Greek world were always found, even in Athens.  Thucydides‘ father bore the name Olorus, which is a Thracian one. It doesnt mean anyway we should start doubting the Greekness of Atheneans.

Claim:

In the second place, in many semi-literate societies, there is a difference between the spoken and the written language. It would not be without parallel if a Macedonian, when he wanted to make an official statement, preferred decent Greek instead of his native tongue. (Cf. the altars of the goddess Nehalennia, which were all written in Latin, a language that was almost certainly not spoken by the people who erected them.)

True to a certain point. However the crux of the matter is in these semi-illiterate societies used their native tongue in:1. their own names
2. in their toponymies.

Ancient Macedonians used in both of these options Greek names so the assumption is at least clumsy. Moreover from a rational point of view, a migrating people dont go around renaming existing toponymies in someone else’s language. They obviously rename them into their own. The original Ancient Macedonians renamed Phrygian toponymies into Greek during their migration. This alone proves they already were Greek-Speaking so the “Hellenization theory” unfortunately  falls apart. During 8th Century BC It would be quite absurb, Macedonians to rename toponymies into:

(i) Not their own language
(ii) A language they didnt…understand.

Claim:

Thirdly, many historical sources are written in Greek, and it was a common practice among Greek historians to hellenize foreign names. For example, the name of the powerful first king of the Persian empire, Kuruš, ought to be transcribed as Kourous or Kouroux in Greek, but became Kyros, because this looks like a Greek word (”Mr. Almighty”). The name that is rendered as Alexandros, which has a perfect Greek etymology, may in fact represent something like Alaxandus, which is not Greek.

Greeks indeed had a tedency to regularize foreign names to sound better in Greek. Examples are:

- The name Artaxerxes is the regularization of the original Persian name Artakhshathra.

- The name Xerxes is the regularization of the original Persian name Khshayarsha.

- The name Darius from the regularization of the old Persian name Dârayawuð.

Or even the name of the famous Indian founder of the Mauryan empire Chandragupta was regularised from Greeks into Sandracottus.

The vast majority of these foreign names have no meaning in Greek. From the other hand All Macedonian names like Alexandros and Phillipos are completely meaningful in greek in their original forms therefore there was no need anyone to regularize them. In relation to the name’s “Alexandros” usage, the first evidenced use of the name in history, comes from the Mycenean Greeks, in the female form “Alexandra“.  In reality the name Alexadros was COMMON in the Greek world prior to the establishment of Macedonian kingdom. Furthermore this claim is easily refuted alone by the fact that NONE of the Persian names who were regularized to sound better in Greek, is found in the Greek world. You wont find any Greek of classical ages called….Xerxes, or Darius, or any female called Sisygambis. On the contrary, the vast majority of ancient Macedonian names is COMMON in the Greek world. Philippos, Alexandros, Pausanias, etc are extensively used among Greeks. In reality the argument of Jona Lendering proves the exact opposite of his claim.

For example, there is evidence that Greeks were unable to understand people who were makedonizein, “speaking Macedonian”. The Macedonian king Alexander the Great was not understood by the Greeks when he shouted an order in his native tongue and the Greek commander Eumenes needed a translator to address the soldiers of the Macedonian phalanx.

Firstly Makedonizein could be a i) a dialect/language, ii) simply a mode of speech.

There isnt any clear reference from ancient sources that we could claim safely Greeks couldnt understand the ancient Macedonian native tongue. On the contrary there are references which proves the opposite.

If we follow this logic then by reading the following quote by [Thucydides (3-112)]

Quote

Czech Balkanologist Vladimir Sis in his book about Macedonia

Quote

Quote

Prof. Dr Ivan Kochev - Sofia University, newspaper “Kontinent” - 17.10.1997

Quote

— Encyclopedia of Language and Linguistics (1994)